३२२ श्रीशिवराजषिनिर्पितो ब्दैर्युक्त्या तस्याऽऽगमं वदेत् ॥ ५ ॥ बुधाजयोः खेशयोगास्करे लेखश्री- ( खः पति ) यति । नान्यथा केन्द्रगे चन्द्रं स्थिरभेऽन्यादरं वदेत् ॥ ६ ॥ सौम्यैर्योगं बुधः प्राप्य शुभा वार्ताऽन्यथा खलैः । तस्मिन्मूत्र्यादिभावस्थे वार्ता तदनुयायिनाम् ॥ ७ ॥ अथ वातपृच्छ । चन्द्र लग्नपतिर्वाऽपि यदि केन्द्रे सुभान्वितः। किंवदन्ती तदा सत्या स्यादसस्या विपर्यये ॥ १॥ शुभा शुभान्विते सत्या तथा दुष्टा बलान्विते । लने तदीधरे शुक्रस्यासत्याऽग्रे जनश्रुतिः ॥ २ ॥ अथ हन्तुं गमनम् । रिपुं हन्तुं गमिष्येऽद्य लने क्रूरयुते जयः । लग्नेन्दू स्वैशट्टौ वा जयः प्रभुर्न चान्यथा ॥ १ ॥ स्वस्वामिना स्नेहडशाऽवलोकितस्तदा पूिनिंगृही तोऽपि मुच्यते । चेळूरदृष्ट्या युधि नश्यतेऽसौ यदैकभे तौ विधूतः पलायते ॥ २ ॥ सूत सुखे च चन्द्रे चरभस्थे चेरपराभवः अणुः। सशुभेऽने संतोषः सौरे निःसृतो ध्रियते । ३ । अथभंचरः । बलाबल्लग्नपे सिद्धिरभिचारेऽस्य जायते । गुरौ लग्ने रघं खस्थ इन्द्रजालं । प्रसिध्यति ॥ १ ॥ अथ योगसिद्धिः। लग्ने वा दशमे सूर्यो यदा सौम्यग्रहो भवेत् । योगसिद्धिस्तदा वाच्या प्रव्रज्यायोगतोऽथवा ॥ १ ॥ अथ घियायासः । सौम्यैः केन्द्रत्रिकोणायस्थितैः शीर्षोदयो भवेत् । विद्याप्तिरथ वेतालसिद्धि योगैर्जयापहैः ॥ १ ॥ अथ काव्यम् । लग्नेशचन्द्रपुत्रेशाः पयन् ज्ञानकाव्ययोः । कारणं तद्रले भने शत्व ते फ की चदेत् ॥ १ ॥
