३१८ श्रीशिवराजविनिर्मितो वा केन्द्रकोणगः । रोगप्रश्ने वदेत्वस्थं व्यस्तं दृध्रोदये खलैः ॥ २ ॥ चर्लंगे चतुर्थे वा चन्द्रः पष्ठाष्टमेऽम्बरे । कुजे स्याद्रोगिणो मृत्युः पापैर्लग्नाष्टसप्तमे ॥३॥ लग्नात्षष्ठाष्टमे चन्द्रे रिपुदृष्टया खलेक्षिते । युक्ते या स्यान्मृतिस्तस्मिन्सौम्यदृष्टि विवर्जिते ॥ ४ ॥ लग्नाधिपे बलयुते विबले मृतीशे तौ चेत्तनौ भवत एव सुखी तदा स्यात् । यदा मृतीशस्तनुभागमेति तदाऽऽतुरो याति यमालयं हि ॥ ५ ॥ लग्ने छिद्रे शशी पापो द्वितीये सप्तमे व्यये । सद्योमृत्युको योगश्चन्द्रो वा क्रूर मध्यगः । ६ । लनं वैद्यो द्युनं रोगो मध्यं रोगी खमौषधम् । तद्वलाङ्गलमा देश्यं सौम्यैः `तेऽन्यथा ॥ ७ ॥ अथ रंगनाशकपगः । ९५ मान्द्यात्प्रवर्तते मान्थं क्रूरे सप्तमसंस्थिते । सप्तमे त्वथवा सभ्ये स रोगी नौषधं भिषक् ॥ १ ॥ घेथौपध्यर्चलाधिक्ये वलवे रोगरोगिणोः। रोगी जीवति निर्विन्न विपरीते विपर्ययः ॥ २ ॥ वैद्यस्य रोगिणो मैत्रं मैत्रमैपधरेगयोः । व्याधेरुपशमो वाच्यः प्रकोषस्तद्विपर्यये } ३॥ लनस्वामिवलये च केन्द्रसौ- म्यग्रहेऽपि । उच्चस्थे च त्रिकोणे च रोगी जीवति मानवः ॥ ४ ॥ रोगप्रश्ने क्रूरो 'लने रोगोऽधिको वैद्यात् । तत्रैव यदि शुभः स्याङ्रगुणं भवति चैवो तम् ॥ ५॥ दशमे क्रूरो यदिचेद्रोगो वर्धेत भेषजैस्तत्र । तत्रैव शुभः स्त्रयैर्भषज्यै रोगनाशकरः ॥ ६ ॥ अथ स्वस्थो रोगी वा । नीरुजः सरुन वेति चन्द्रो वा लग्नपो रिप। पढंशसहितो वाऽपि रोग युक्तो न चान्यथा ॥ १ ॥ पष्ठे चरे स्थितो रोगी संचरन्यूझमध्यतः ! उपविष्टः स्थिरे दृषद्वे सुप्तो दुःखी मुखी गृहे ।। २ ।। अथ व मृत्युः । छिद्रे चरे स्थिरे द्वयङ्ग परे स्खे पथि च व्यसुः । शुभे वाऽर्के चरे रन्धे तीर्थे या केन्द्रोः शुभैः ।। १ ॥ है । अथ मूवष्यतेि न वा । गुनेन्दू पितृलोकेश शनिज्ञां नरकाधिपौ । तिर्यग्लोकस्य सूर्यारौ स्वर्गस्या धिपतिर्गुरुः॥१ । केन्द्रारिमृत्युगो जीवः स्वोच्चस्थो या स्यराशिगः । पृच्छायां मृत्युकाले चा तस्य मोक्षो मृतस्य हि ॥ २ ॥ पृच्छायां सप्तमस्थकेनडे या मृति अनुगः । वलयान्पादि तयोर्क मृतो जन्तुरवाप्नुयात् ।। ३ ।।
