ज्योतनिंबन्धः । ३१७ युक्ते भौमयुते तथा । विद्युद्वर्जनसंयुक्ता वृष्टिः सौरयुतेऽपि च ॥ ४ । लने चरे शुभे द्विस्थे जलं मासात्स्थिरे पुनः । चतुर्विंशद्दिनैदूर्यङ् दिनैः पविंशाता भवेत् ॥ ५॥ चरलग्ने खगाः सर्वे तदा सार्धदिनाजलम् । शुके शुष्फग्रहैर्युक्ते नाम्भो मिश्रग्रहैश्चिरात् ॥ ६ ॥ लग्ने सुखे युने व्योम्नि शुभस्वामियुतेक्षिते । आषाढादिषु मासेषु वृष्टिः स्यादन्यथा न हि ॥ ७ ॥ सनलो विजलेनाऽऽद्यः पूर्वमम्भोऽन्यथोपरि । विजळः समलेनाऽन्यो नाम्भः पूर्वं परं बहु ॥ ८ ॥ मावृष्यः सितादस्ते शुभदृष्टेऽबुञ्तदा । शनैष्ठिकोणगो वाऽपि सोमो जल फरो भवेत् ॥ ९ ॥ जलार्थपृच्छासमये रांश्च प्राच्यामथापि वा । सुस्वरं कुरुते काफः सुवृष्टिर्जायते तदा १० ॥ आउँदैव्यं पूर्णकुम्भं ततोयाद्भङ्ग च प्रच्छ । तोपासनं तोयशब्दं श्रुत्वा दृष्ट्वा जलं वदेत् ॥ ११ ॥ अथ कूपपृच्छ । लने सुखेऽम्बुखेटससौम्योऽम्भस्तदा वहु। पापैः शुष्कसँगैर्नाग्बु कूपवाप्या दिके स्फुटम् ॥ १ ॥ सुखे याऽञ्जसितौ तोयं सुस्वादु निकटं वदेत् । ललम्बु- स्थितखेटेषु बलिनः स्त्रदु चाऽऽदिशेत् ॥ २ | तथाऽर्जतो नरैरष्टवेदशाङ्गद्विष ञ्चभिः । कुनेत्रैर्बलमन्यत्र करैर्म्यु विधोः शिरः ।। ३ ।। . अथ नॉक । मृत्युर्धरणकं नौश्च फलेन सदृशं भयम् । म्रियते येन योगेन तेन योगेन बुध्यत १॥ क्षेमेण नः समायाति मृत्युपोगे समागते । आमयावी च म्रियते बद्धः शघेण मुच्यते ।। २ । नेक्षते लक्ष लग्नं मृत्युघी नेक्षते मृतिम् । यान पात्रस्य वक्तव्यं निश्चितं मज्जनं तदः ।। ३ ! तावुभं सप्तमे चेद्वा तदा तजल गामेि च । पापाः सुखपृषेऽङ्गोऽस्तं गते नींपैतेभृतः ॥ ४ ॥ रूमशचन्द्रनाथ च चन्द्रे वा मृत्युप यदि । पश्येतैरदृशा नात्र समं नश्यति नौपतिः ॥ ५ ॥ मार्गाचावृत्य नरेति स्वल्पे तद्वेऽनुजौ । रन्धे सौम्ये तरी साथं समेतीन्दौ चरे द्रुतम् ॥ ६ ॥ मिथो रिपुक्षेत लग्नेशशशिराशिपौ । तत्रान्योन्यविरोधेन व्यवहारो विनश्यति ॥ । ७ ॥ अथ रोगपृउछ। शुभग्रहाः सौन्यनिरीक्षिताः स्युचिंलग्नसमधुमयश्चमस्थाः । त्रिपदशाये च निशारः स्याच्छुभं वदेद्रोगनिपीडितानाम् ॥ १ ॥ स्थिरलग्ने यदा जीवः शंभो १ थ °सुयोगेक्षत ।
