३१० श्रीशिवराजविनिर्मिता अथान्यदुगङ्गमृच्छा । दुर्गमन्यत्तथा चान्ये ग्राहकास्तत्र चाऽऽदिमम् । वचनं तत्स्वपक्षोऽत्र ज्ञात्वा पूर्वोक्तमद्वदेत् ॥ १ ॥ इत्यन्यदुर्गाभङ्गपृच्छा । अथ मन्त्रभेदपुग्छ । लग्नमध्यगतैः सौम्यैर्दाने पष्ठेऽथवा गृहे । भेदे विचिन्त्यमानेऽत्र शीघ्र भेदः प्रसिध्यति ॥ १ ॥ शुभे लाभादियोगेऽपि भेदे सिद्धिरुदाहृता । तधा वलिनि लग्नेशे सप्तमे विचले ध्रुवम् ।। २ । भेदस्य शत्रुराशिर्यस्तेनासै भिद्यते द्रुतम् । सखिवश्यादिराशिर्यस्तद्द्वारा भिद्यतेऽथवा ।। ३ ॥ अथ विवादः । विवादे मरणे युद्धे लगे पापो जयाघः। न सौम्यः सौम्यदृक् शस्ता पापा दृष्टिर्न शोभना ॥ १ ॥ लग्ने क्रूरे जयी यादी अतिवादी तथाऽस्तगे। उभयत्रापि चंकूरो दीर्घोषः प्रजायते ।। २ । बलबर्ननाथेन शूनपो हन्यते रणे । बलवान्यूनपो इन्यालग्ननाथं सुनिश्चितम् ।। ३ । लग्ने छूनं मुक्त्वा परस्परं कूरयोः सकलदृष्णै । बादान्ते वादियुगं छुरिकायां प्रहरति तदैव ।।४। विवादे शत्रुसंघाते चूने युद्धे प्रमोपणे । पुरधातेऽभिचारे च हूयमेव जयादिकम् ॥ ५ ॥ अथ संयपृच्छा । वामिचित्तं शुमैथुमपि लम्पसप्तमौ। शुभस्वामीन्दुयुग्रौ [ शुभं व्यस्तेऽन्यथा भवेत्॥१ ॥ यद पृष्ठोदये लग्ने चूने शीर्षोदयो भवेत् । सेव्यसेवकयोर्वैरं ब्रूयास्मी तिर्विपर्यये ।। २ । धननाशे धने पापे विभ्रमः सप्तमे तथा । मरणं मृत्युयोगे स्पात्सौम्ये संपत्सुखं महत् ॥ ३ ॥ सेव्यसेवकयोः प्रीतिः प्रश्ने युग्मतुलालिनि । लग्ने नीतिस्तयोर्चाच्या कन्यालग्ने च मध्यमा ॥ ४ ॥ द्वितीयधूनरन्भेषु सौम्याः प्रीत्यर्थसौख्यदाः। पापा भवन्ति तेष्वेव सेव्यसेवकविश्नदाः ।। ५ । यदा लग्नप तिर्लमे जायेशः सप्तमे यदि । तदा प्रीतिर्दूयोर्याच्या समानैव परस्परम् ॥ ६ ॥ अथाऽऽश्रयः । भवति स आश्रयणीयः प्रश्ने धनसप्ताष्टमेपु चेत्पापाः । हिबुकेऽपि तस्य नानं कुर्युः सौम्याः सुखं दधुः ॥ १ ॥ एष स्वामी भव्योऽन्यो या स्थानं यदि मने । लग्नपत मफबूले स्वामी भव्योऽस्तपे तथाऽन्येशः ॥ २॥ अन्येश
