ज्योतिर्निवन्धः। ३०७ लग्नेशावन्पस्याऽऽगमकारकौ ॥ १३ ॥ स्थिरराशी यद्युदये शनिः स्थिरे स्यात्त दाऽऽयातुः । उदये रविर्गुरुव चरराशौ स्यात्तदाऽऽशु गमः ॥ १४॥ द्विशरीरगते लग्ने चरराशिगते विधौ । पन्थानमर्थमागत्य स्त्रयं शत्रुनिवर्तते ॥ १५॥ चन्द्रोऽ धिष्ठितमं लमायावत्संख्ये स्थितो भवेत् । रिपुरायाति तावद्भिर्दिनैर्मध्ये खगो न चेत् ।। १६ ।। इति परचक्रागमः । अथ युद्धपृच्छछ । युद्धं भावि न [चा] चेप्रश्ने लग्नशसप्तमाधीशौ । शत्रु स्यातां तु तदा युद्धे भच तीति वक्तव्यम् ॥ १ ॥ लनं लग्नस्य पूर्वे वा यदि पापसमाश्रितम् । तदा योरं भवद्युद्धं पापो वैत पापकम् ।। २ । लनारतनाथयोयगे रणं दयं समादि शेत् । मन्दे चक्रे स्वल्पवले केन्द्रेऽल्पं वहुभिर्दिनैः ॥ ३ ॥ स्वगृहोचस्ये तु कुजे महारणे दशमगे भवति । लग्नस्थे मध्यतरं शूनस्थे सद्मनि प्रचुरम् ॥ ४ ॥ लग्न यूनपती पापी पापांशस्थ तु युद्धदौ । तावेव कलितौ केन्द्रं पष्ठपो वा तथा विधः ॥ ५ ॥ कर्तर्या यदि चन्द्रार्का संहारः सैन्ययोर्घयोः। निकटे निकटं युद्धे दूरे दूरं च प्रच्छके ।। ६ । सिंहादि मकरान्तं हि सूर्यक्षेत्रमुदाहृतम् । कुम्भाद्याः फर्किपर्यन्ताश्चन्द्रक्षेत्रं विदुर्युधाः ॥ ७ ॥ इति युद्धपूछछा । अथ जयपराजय । लनं च शमं वाऽस्तं सौम्याद्यं स्थायिनो जयः । तृतीये नवमे पते पापा चैद्यायिनो जयः ॥ १ ॥ उदयचतुर्युः कूटैः सप्तमदशमस्थितैः सौम्यैः । यिनयो भवति हि युद्ध थुनोदयगैः शुभैश्चापि ।।२।। सौभ्यास्तृतीयभवनाद्धर्माद्वा यायिनः शुभैः शुभदाः । व्ययदशमा ये पापाः पुरस्य नेष्टः शुभा यातुः ।। ३ । लग्नेसे नगेऽन्त्ये वा भवेत्मष्टः पराजयः । लग्नेशे वाऽस्तमे पष्ठे शत्रोरेव पराजयः ॥४॥ लपे शशिनि कुजेऽस्ते विलोमतो या तयोर्नाशः । स्खपतौ लग्ने ऽपुस्तुर्यंशेऽस्ते रिपोः सहायबलम् ॥ ५॥ लस्से कू गष्टुर्विजयोऽस्ते च विद्विषो विजयः। लग्ने शेऽस्ते यायी नियध्यते लग्नगेऽस्तगे स्थायी ।। ६ । विवाहे शत्रुहनने रणे संक टके तथा । भूरे भूत जयो ज्ञेयः क्रूरदृष्ट्या पराजयः ॥ ७ ॥ उभयोः को विजयीति प्रश्ने लाभे तथा धमॅ । युधगुरुशुक्रादित्याः स्थाने विजयं समा
