२५४ श्रीशिवराजविनिर्मितो- यागुल्फे पादयोर्गमनं भवेत् ॥ ११॥ पुरोभागे च दुर्वात नव्रतं च पृष्ठतः। वामे हानिधनं दक्षे परितो भ्रमणं क्षतिः ॥ ११॥ चामदक्षविभागेन यत्फलं क थितं नृणाम् । विपर्ययेण तत्स्त्रीणां ज्ञेयं शेषे द्वयोः समम् ।। १३ ॥ इत्थं पञ्याः प्रपातस्य फलं ज्ञेयं विचक्षणैः । एतदेव फलं विद्यात्सरटस्य प्ररोहणे ॥ १४ पञ्चाः प्ररोहणे चैव पतने सरटस्य तु । तयोः फलस्य व्यत्यासात्तद्वदेव प्रजा यते ॥ १५ । षलयाः प्ररोहणं रात्रं सरटस्य प्रपातनम् । नातिदुष्टफलं विद्या व्याधिमुग्रं विपर्यये ॥ १६ ॥ पतनानन्तरं तस्य रोहणं यदि जायते । पतने फळ्युत्कृष्टं रोहणेऽल्पफलं भवेत् ॥ १७ ॥ मृत्युयोगे च जन्मभं विट्यां पाते च वैधृतौ । चन्द्रेऽष्टमे च नूरे च लग्ने बिन्नः प्रजायते ।। १८ ॥ अर्जे दक्षिण भारुवे चाभेनोत्तराति स्फुटम् । तदा हानिकरा झेल च्यत्ययेन तु लाभदा ॥१९॥ चरणादूर्वगा भूयः सद्यो रोहति शीर्षकम् । प्रख्यं राज्यं तदा दत्ते पी श्वेता विशेषतः ॥ २० ॥ चिन्तिताभ्यधिकं लाभे स्थिता भोजनभाजने / पादाङ लीषु संपाताद्धानिश्च महती भवेत् ॥ २१ ॥ शीर्षस्योपरि पतिता शुभाय पछी सिता च यदि नन्या । सितहगोधा स्परौ सर्वेष्वर्थेषु शोभना देया ।। २२ ।। म (क) र्कटिक गृहगोधा दक्षाङ्क समारोहति पुंसाम् । वामाङ्गं तु स्त्रीणहं राज्यं पादयो—मणं भवेत् ॥ ६ ॥ एवं पीनपातस्य फलं ज्ञेयं विचक्षणः । एवं तदेव हि फलं विद्यात्सरटरोहणे ॥ ७ ॥ पलयः प्रपतने चैव सरष्टस्य प्ररोहणे । पर्याः मरोहणे चैव सरटपतने तथा ।।८।। यदुफलं च संप्रोक्तं तद्वदेव प्रजायते । पलयाः प्ररोहणं रात्रौ पतनं सरटस्य च ॥९॥ निधनार्थाय हि भवेच्याधिपीडा विपर्यात् । पतनानन्तरं यस्य रोहणं यदि जायते ॥१०॥ पतने फलमुत्कृष्टं रोहणे निष्फलं भवेत् । आरोहणं चोभैवपधेची प्रपातनम् ॥११॥ भवेदादौ सुशीघेण तत्फलं जायते ध्रुवम् । स्थानात्स्थानफलं युक्तं गर्गेण कथितं पुरा ॥ १२ ॥ अथ तिथिफलम् । प्रतिपद्भोगसंप्राप्तिद्वितीया राज्यमेव च । तृतीया च भवेलाभश्चतुर्थी रोग एव च ॥ १ ॥| qश्चमी च तथा पष्ठी सप्तमी च धनागमः । अष्टमी नवमी चैद् दशमी मरणं ध्रुवम् ॥ २ ॥ एकादशी पुत्रलाभो द्वादशी धनाभदा। त्रयोदशी चतुर्दशी पर्णमासी धनागमः ॥ ३ ॥ अथ वारफलम् | ययः सोमे बुधगुरुशुक्राचार्याः सदा शुभाः । शेषाः । सर्वेऽशुभाः प्रोक्ता. चाराणां फलमादिशेत् ॥ १ ॥ अथ नक्षत्रफलम् । आश्विन्यां क्षेममारोग्यं भरणी रोगकारिणी । कृत्तिका धनलाभश्च रोहिण्यं च भृगे घनम् ॥ १ आहूं तु मृत्युदा चैव पुष्पादिती च लाभदे । आश्लेषाः
