श्रीशिवराजविनिर्मितो २१६ का क्षुतं सदा ॥ ७ ॥ प्रयोजने यत्र कृतेऽपि जातं क्षुतं क्षणात्तद्विनिहरयवश्यम् । कायस्सुको नापि मनागपदं तस्मादवेक्ष्यं न विचक्षणेन ॥ ८ ॥ इति श्रुतम् । अथाश्चेङ्गितम् । मुहुर्मदुर्भूत्रमलं करोति न ताड्यमानोऽप्यनुयोमयायी । अकार्यभीतोऽश्रुबिलो- चनश्च शिवं न भर्तुस्तुरगोऽभिधत्ते ॥ १ । आरोहति क्षितिपतौ विनयोषपत्रे यात्रानुगेऽन्यतुरगं प्रति हेपित्तश्च ।घवत्रेण वा स्पृशति दक्षिणमात्मपाषं योऽधः स भर्तुरचिरामतनोति लक्ष्मीप् ॥ २ ॥ इत्यङ्गितम् । अथ गजेङ्गितम् । भूमौ न्यस्तकरः स्तब्धकर्णं मुकुलितेक्षणः । भीतः श्वसनम याने भङ्गकृत्स्खलितस्तथा ॥ १ ॥ अनुलोमगतिर्डनो वक्त्रमुनम्य याति च । वल्मीकस्थानगुरुमादिमथनः सिद्धिदो गजः ।। २ ॥ प्रशस्तेः शकुनैः कार्यं कृत्वाऽभ्येति गृहं तथा 1 अकृताथोंऽपशकुनैर्मखैर्मिश्रफलं भवेत् ॥ ३ ॥ इति गजेङ्गितम् । अथ स्वस्थानछत्यम् । वैप्रभाकारयन्त्रप्रहरणपरिखातोयधान्येन्धनव्यं दुर्ग छूत्वाऽतिगूढं द्विपतुरग भिपत्रिशुल्पविषाभ्युपेतम् । लुब्धत्रस्ताहितार्मिकुपितसृभृताज्ञानशलवहीनं युक्तं शूरासवृद्धेः परविपयमियान्मन्त्रपाणिर्नरेन्द्रः ॥ १ ॥ नारदः-परस्त्रीद्विनदेवांश्च न स्पृशेद्धि गजाधकान् । हन्यात्परपुरं प्राप्तौ नार्तान्भीतानेिरायुधान् ॥ २ ॥ इति शूरमहाठीशिवदासविनिर्मिते । ज्योतिर्निवन्धसर्वत्रे यात्रानुकरणं स्फुटम् । १ ई, पञ्चराथ् ।
