१९८ श्रीशित्रराजविनिर्मितो घेतावसहितेन च ।१३। शिष्टेभ्यो दक्षिणां दद्याद्यथावित्तानुसारतः । ब्रह्म णान्भोजयेत्पधात्स्त्रयं भुञ्जीत बन्धुभिः ॥ १३ ॥ एवं यः कुरुते सम्यमति शुक्रमपूजनम् । न तस्य संमुखो दोषो विजयी चार्थवान्भवेत् ॥ १४ ॥। इतरेषां प्रहाणां च पूजां कृत्वा प्रयत्नतः । तत्तत्संपुखजो दोपस्तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १५ ॥ इति मतिशुक्रपूजाविधानम् । अथ प्रतिशुकदानम् । सितमयं सितं वत्ढं तारमौक्तिकहेमयुक् । दत्वा द्विजातये यायात्सातिशुक्रेऽ यशङ्कितः ॥ १ ॥ विधाय राजतं शुक्रे शुचिमुक्ताफलान्वितम् । महाश्वेन समायुक्तं सामगाय निवेदयेत् ॥ २ ॥ एवं शुक्रोदये कुचंन्यात्रादिषु च भारत । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोके महीयते ॥ ३ ॥ अतिसंकटे विधानं केषांचि मते-घूपापञ्चकमादाय स्वसीमायां ततो व्रजेत् । प्रतिशुक्रेऽपि संपूज्य सातु . कूले जले क्षिपेत् ॥ ४ ॥ इति प्रतिशुक्रदानम् । अथ योगप्रशंसा । वृहपतिः—एवं कथितकालोऽयं दुर्लभो यातुरञ्जसा । स्त्ररूपकारो यतस्त स्माद्योगान्वक्ष्याम्यभीष्टदान् ॥ १ ॥ नारदः-पञ्चाङ्गशुद्धिरहिते दिवसेऽपि फलप्रदा । यात्रा योगैर्विचित्रांस्तान्योगान्वक्ष्येऽधुना ततः॥ । २॥ रस्नावल्याम्- आत्ययिककार्येयाने दैवेन निपीडिते च यातव्यम् । केचयबिलप्रयोगादपि याता सिद्धिमाप्नोति ॥३॥ श्रीपति:--तिथौ क्षणे भे करणे च वारे योगे विलग्ने हिमगौ नृपाणाम् । पापेऽपि यात्रा शुभदाऽत्र योगैर्यतस्ततस्तान्कियतोऽपि वक्ष्ये ॥ ४ ॥ य्द्वः -यातैव्ये वयसनगते ह्यनिष्टदैवे च भूपतिस्त्वरया t लग्नैरभीष्टकल्पैर्नानाति तिथौ भेष चरमेष ॥ ५ ॥दैवज्ञपद्भ सुधांशुतिषुद्वारधिष्ण्पक्षणेषु पापेष्वपि भूपतीनाम् । अभीष्टसिद्धौ फथयामि यात्रां प्रयोजनेप्चात्यायिकेषु सत्सु ।। ६ । ज्योतिःसाग-योगैः फलं क्षितीशानां द्विजानां भगुणैर्भवेत् । शकुनैऋारचोराणामितरेषां मुहूर्ततः ॥७॥ १ घ. °dध्यं च ।
