ज्योतिर्नियन्धः । १९७ निपादे च यावत्तृष्ठति चद्रमाः । तावच्छुक्रो भवेदन्धः संमुखं गमनं शुभम् ॥ | ८ ॥ उपतिप्रकाशे-अत्युत्सुकंपु याचमाकपालस्थो भृगुर्भवेत् । तावत्पशि दिश गुरुङमाच भयस्थतस्तथा ॥ ९ ॥ इति प्रतिशुक्रापवादः । अथ शुक्रस्त्रम् । वसिष्ठ:-दैत्यमन्त्री दिवादर्श चोशना भार्गवः कविः । श्वेतोऽथ मण्डली काध्यो विधिमान्निर्नमतिस्तथा ॥ १ । एतानि भृगुनामानि यः कीर्तयाति नि त्यशः । प्रतिशुक्रो न तस्यास्ति लक्ष्मीमयुश्च विन्दति ॥ २ महाभारते नमस्ते सर्वलोकेश नमस्ते भृगुनन्दन । कत्रे सर्वार्थसिद्धयूथं गृहाणायै नमोऽस्तु ते ॥ ३ ॥ दत्वेत्यर्थं प्रयत्नेन प्रार्थयेचैत्र भक्तितः । अनेनैत्र च सन्त्रेण प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितः ॥ ४ ॥ इति शुक्रस्तोत्रम् । अथ प्रतिशुक्रपूजाविधानम् । चसिgः-इदर्थमनुक्तत्वाच्छास्त्रे पैतामहे कचित् । तस्मात्संमुखदोषोऽस्ति प्रतिशक्रस्य सर्वदा ॥ १ ॥ तदोपशमनार्थाय शान्ति वक्ष्ये समासतः । कृत्वा शान्ति प्रयत्नेन पश्चात्सर्वं समाचरेत् ।। २ । अतिशुक्रे प्रदातव्या धेनवो द्वैमसं. युताः । अनडुही कुजे दद्याद्धेमवस्त्रसमन्वितम् ॥३॥। कृष्णां गां सूर्यतनये सुवर्ण लोहमुत्तमम् । प्रभूतं काञ्चनं दद्याथयासमूसुतं प्रति ॥ ४ ॥ पट्टवस्त्रयुगं जीवे दत्रास्काञ्चनसंयुतम् । पूजिता गच्छतां कुर्युः संमुखा आपि सत्फलम् ॥ ५ ॥ भृगोर्लग्ने भृगोर्वेगें भृगुआरे भृगूदये।उपोष्य भृगुवारेऽपि यावज्छुक्तदयं प्रती !६॥ रजतेन सुशुद्धेन कारयेत्प्रतिमां भृगः । लिखेदष्टदलं पत्रं कांस्यपात्रे च तण्डुलैः ॥ ७ ॥ शुक्लसूक्ष्माघेरर्वेषुच प्रतिमां तत्र पूजयेत् । शुक्लपुष्पाक्षतैर्गन्धै भुञ्जहारैर्विचित्रितैः ॥ ८ ॥ उपचाराणि कार्याणि शुक्रे ते अन्यदधीच । तन्मन्त्रेण जपं कुर्यात्सम्यगष्टोतरं शतम् ॥ ९ ॥ कर्मान्तेऽनेन मन्त्रेण भयया चार्थं प्रदापयेत् । श्वेतगन्धाक्षतैः पुष्पैः क्षीरमिश्रेण वारिणा ॥ १० ॥ त्वत्पूज- याऽनया । दोषं शुक ते संमुखसमुद्भवम् विनाशय क्षिमं रक्ष मां तेजसां निधे ॥ ११ ॥ इति भार्यं प्रयत्नेन प्रतिभा भूषणान्विता । दैवज्ञायैव दातव्या ।
