ज्योतिर्निधन्धः । १९१ गुडुचेंलग्नगः । सौम्योऽपि नाशकृद्यने सुहत्पापोऽपि कार्यकृत् ॥ ४३ ॥ श्रीपति -विशाखा कृत्तिकाऽऽयानि अवणो Kभाग्यमीज्यभम् । रेवत्ती याम्यमाश्लेषा जननक्षाणि सूर्यतः ॥ ४४ ॥ उत्पाताभिहतं यस्य क्रूरग्रहनिपी- डितम् । जन्मभं सोऽनुकूलोऽपि न शस्तो लग्नगो ग्रहः ॥ ४५ । वृद्धनारद - यदेवोदयसंस्थस्य ग्रहस्य कथितं फलम् । तदेव तस्य वारेऽपि वर्गे वाऽपि विलग्नगे ॥ ४६ ॥ दिगीश्वरो ललाटस्थो यदि वा दिग्बलान्वितः ! बँधचन्ध प्रदो यातुः केन्द्राः सुजयार्थदः ॥ ५७ ॥ नारद -दिगीशाः सूर्यनारराझार्क न्दुजसूरयः । दिगीश्वरे ललाटस्थे यातुर्न पुनरागमः ॥ ४८ ॥ योतिप्रकारे ललाटेऽर्कस्तनौ मान्य वह्नौ लाभान्स्यगो भृगुः} याने याम्ये खग भौमो नैत्र्यां गोष्ठगोऽप्यगुः ॥४९ । प्रतीच्यां सप्तमो मन्दो वायौ चन्द्रः सुतारिगः । नेष्टोऽम्बुगो बुधः सौम्यो गुरुरीशे धनत्रिगः ॥ ५० ॥ वसिष्ठ -राशीनेकं द्वाविं नाक्रान्तराशेरशेर)प्रादक्षिण्यं दिग्विदिक्षु क्रमेण । यद्दिग्राशौ लग्नगे संमुखत्वं तद्वि- श्यातुमृत्युदस्तदिगीशः ॥ ५१ ॥ रनकोशे-लालाटेऽग्निभयं करोतेि दिनकृत्को- शक्षये लोहितः शत्रुणां विजयं शशाङ्कतन यः सेचाविपदं गुरुः । मृत्थं भास्कर नन्दनो नरपतेर्योषिं तथा विभराडेतान्येव समस्तखेचरफलान्येकः सितो यच्छति ॥ ५२ ॥ दैत्रज्ञमलभे - केन्द्रोपचयगं शस्तौ जन्मराशित्रिलग्नपौ । बलिनौ यद्यपि शूरौ तज्ज्ञः सौम्यसमौ स्मृतौ ॥ ५३ ॥ सौम्योऽपि न शुभं धत्ते रिपौर्वारे विलग्नगः । वारे मित्रस्य पापोऽपि भवेच्छुभफलप्रदः ॥ ५४ ॥ रत मराठ्या-यानादिगीशदपि पवमेऽन्यो गृहे ग्रहो वीर्ययुतोऽधितिष्ठेत् ? समुद्यताश- कथितानि भुक्त्वा फलानि वीर्यानयति स्वकाष्ठाम् ॥ ५५ ॥ परस्परं त्रिको- णस्थौ मन्दारौ भास्कराद्यं । शुक्राणं नयतः स्वर्शा विनाश्योक्तं फलं मलात् ॥ ५६ शनी –सून जीवसि न्रथं दण्डस्य कुलभकरौ । चन्द्र दानस्य भेदस्य राहकेतुयुधाङ्गजाः ॥ ५७॥ यान्ति सामादयः सिद्धिं केन्द्रोपच यसंस्थितैः । स्त्रनायैर्वीर्यसंयुक्तस्तद्दौर्वा तदंशकैः ॥ ५८ ॥ इति लग्नबलविचारः । अथ पृथग्भविफल । अथ रत्रिफलम् । बृहस्पतेि -अकौदये च संतापं शोकं विप्नं लभेत्ततः ५ कोशार्थमानहा भानु द्वीितीये चलनाशनः ॥ १ ॥ हेमानं विज्ञमें दद्यात्तृतीये भूमिदो रविः | वैराग्यं बन्धुविद्वेषं कुर्यात्पातालगो रविः २ । पञ्चमो मन्त्रिचिद्वेषं कुर्याद् दुर्मति रविः।
