क
- +
ज्योतिर्निघन्धः । १५३ अथ जामित्रशुद्धिः। नारदः-आभित्रशुद्धचैकविंशन्महादोषविवर्जनम् । एकविंशतिदोषाणां नाम रूपफलानि च ॥ १ ॥ तत्रैकविंशतिदपा दोपाध्याय उक्ताः । विवाहे मुख्य- त्वामित्रशुद्धिरत्रोच्यते । क्रूरो वा यदि वा सौम्यो लग्नाच्चन्द्राच्च खेचरः। एकोऽपि यदि जामित्रे समांशे शोकदो भवेत ॥ । २ | विधवा ससपल्पकॅन्ध्या जामित्रगं फलम् । दुष्टऽमान्या दुर्भगा वा वेश्या गर्भस्रवा क्रमात् ॥ ३ ॥ जामित्रं न प्रशंसन्ति गर्गदेवलकश्यपाः । यदि ते बलहीनाः स्युः प्रध्वंसाभार चतां ययुः ।। ४ । जामित्रगा यदि खगा उशना बुधो वा गीर्वाणनाथसितपक्ष- गशीतरश्मी । कन्याविघाहसमये परिहृत्य दोषं पुत्रान्वितं शुभकराः सुखमायु दद्युः ॥ ५॥ लग्नाच्छीतकराग्रहा खूनगता नेण विवाहे स्मृताः कैश्चिचाद्यन चांशकादिषु शरैस्तुल्ये नत्रांशे स्थिताः । लग्नत्रिकोणसहजायगतं च ( तश्च ) रदिओमित्रदोपगणनां भृगुराशु हन्यात् । धीधर्मकण्टकगतः स्फुरदंशुजालो जीवोऽतिजीवयति लग्नगुणान्स धत्ते ॥ ६ ॥ वसिष्ठः-लग्नेन्दुजामित्रघनभचारनी हारविधूपरिवेषांध। दोपानशेषान्नमृताख्ययोगो निहन्ति लोभो गुणवृन्दमेकः | ७ ॥ एकागीलोपग्रहपातलत्ताजामित्रकर्तर्युदयादिदोपाः । नश्यन्ति चन्द्रार्क लोपपन्ने लग्ने यथाऽभ्युदयेऽन्धकारः ॥ ८ ॥ इति जामित्रशुद्धिः । अथांशशुद्धः । तुलामिथुनकन्यश धन्वंशेऽपि शुभमदः। विवाहेऽस्तगतस्यांशो बज्यैः पापै न्दुयुक्तथा ॥ १ ॥ तनुपेऽस्तंगते नाशो दंपत्योरंशपे तथा । सभ्रेंऽशे च हानिः स्यादशे चन्द्रयुते भूतिः ॥ २ ॥ धनुः सिंहश्च मेषादिब्रूपकन्ये मृगादिके । कुन्भमांना तुझे च कथं मीनवृश्चिकौ ॥ ३ ॥ वगतमादृते देयाश्रमे। न नवांशकाः । चरलने चरांशे च तुलामकरगे विधौ ॥ ४ ॥ चरमशोऽपि गोमेपरितौलियटेषु च । सवलेपु च सधोगे देय इत्यपरे जगुः ॥ ५॥ इत्यसगुडैः । अथ लमशुद्धः । सुखन्ने सुर्यमुदाहे द्वादशं वितनाशकृत् । जन्मभाज्जन्मलग्नाद्य मृत्युर्द लग्न २१