ज्योतिनियन्धः । १४९ अथ कन्यचरणम् । __ पञ्चाङ्ग शुद्धदिवसे चन्द्रताराबलान्विते । विवाहभस्योदये यस् कन्यवरणमा न्वयैः ॥ १ ॥ बिधपूर्णत्रयकर्णयुग्मस्वात्यनिषेवैश्च विवाहगैर्वा । प्रत्यङ्मुखः सन्वरयेत्कुमारीं फलादिभिः प्राग्घदन सुवेषाम् ।। २ । धीधर्मकेन्द्रगैः सभ्यैः पापैः शत्रत्रिलाभगैः । कन्याया वरणं कथं जीवे चोपचयस्थिते ॥ ३ ॥ ज्याप्रदानमए विवाहतुल्यं मदन्ति कालज्ञाः । लनं विना वसिष्ठः भाह मुनिनीरदश्चैवम् ।।५। नारदः -भूषणैःफल (पुष्पताम्बूलफलगन्धाक्षतादिभिः । शुक्लाम्बर्गीतवायैर्विनाशीर्वचनैः सह ॥ ५ ॥ कारयेत्कन्यकागेहे वरः प्रणवपू बैंकम् । तदा कुर्यात्पिता तस्याः प्रदानं प्रीतिपूर्वकम् ।। ६ । कुलशीलवयोर च । वराय रूपसंपन्नां दद्यात्कन्यां यवीयसीम् ॥ ७ ॥ संपूज्य संप्रयं च तां शचीदेवीं गुणाश्रयाम् । त्रैलोक्यसुन्दरीं दिव्यगन्धमाल्या स्वरान्विताम् ।। ८ । सबैलक्षणसंयुक्तां सचाभरणभूषिताम् । अनयैमणिमा लाभिर्भासयन्तीं दिगन्तरान् | ९ |विलासिनसहस्राधैः सेव्यमानामहर्निशम् । एवंविधां कुमारी तां पूजान्ते प्रार्थयेदित ॥ १० ॥ देवेन्द्राणि नमस्तुभ्यं देवेन्द्रभियभामिनि । विः वाहभाग्यमारोग्यं पुत्रलाभं च देहि मे ॥ ११ ॥ श्वेता वरं नारिकेलं भक्ष्याद्यफलमर्पयेत् । मंदाने यदुकूलादि कर्णझण्डादिभूषणम् ॥ १२ ॥ उभे वा युगपत्कार्यं तत्र तत्र मण्डने । आदौ संपादयेत्पश्चाद्विन्यसे फलमङ्गलौ ।। १३ ।। हरिद्रामधुपुष्पाणि गुहजीरकतण्डुलाः । धान्यकं मुद्रिका वल्ली सौभाग्यष्टकमुच्यते ॥ १४ ॥ लग्नशब्दो बिवाहे स्याद्वरणं फललनयोः । पाणिपीडनशब्दस्तु कन्यादने करग्रहे ॥ १५ ॥ विवाहचेंपु यः प्रोक्तो मयाऽङ् फिलनोव । कन्यया वरपात्पूर्व देशाचरः स केवलम् ॥ १६ ॥ इति कन्यावरणम् । ' २ अथ वंवाह्निकळवंचरः । मारद•--युग्मेऽब्दे जन्मतः स्त्रीणां प्रीतिदं पाणिपीडनम् । एतत्पुंसामयुग्मेऽब्दे व्यत्यये नाशने तयोः ॥ १ ॥ सवर्त –अष्टवर्षा भवेद्री नवमे रोहिणी भवेत् । दशमे कन्यका प्रोक्ता द्वादशे वृपली मता ॥ २ ॥ गौरी ददन्नकपृष्ठं चैकुण्ठं रोहिणी ददत् । कन्यां ददेद्द्लोकं रौरवे तु रजस्वलाम् ॥ ३ ॥ इति विवाहकालः ।
