ज्योतिर्निबन्धः । १०५ फोर्दितफलादपरे संदादैि तत्प्रत्ययः शकुनलुननिमित्चभावैः ॥ १३ ॥ श्रेष्ठे फलं शस्तदशाविपाके संशोधिते मध्यममष्टपणें । तिथीन्दुलग्नादिचले कनिष्ठं माङ्ग स्यकार्येष्वितेि आंगें आह । १५ । ज्यातिप्रकरे-दुष्टं जन्मफलं यत्र कर्मीलनं शुभं भवेत् । मिथं तत्र समादेश्यं बुधैधृत्युफलं विना ।। १५ । प्रस्तुतस्य धैरोधेनं शुभ्यः सर्वोऽप्यपक्रमः । बीणाय यद्यमानायां घेदोदारो न जायते ॥ १६ ॥ यथा सथैव दैवज्ञ जनाश्च स्वार्थमोहिताः । कर्मलने प्रवर्तन्ते जन्मम अपराङ्मुखः ॥ १७ ॥ उपेतिविवरणं-प्रमाणं जन्मकालोत्थं फलं सर्वत्र सर्वदा। कर्मदनफलं तत्र तद्धाने समादिशेत् ॥ ९८ ॥ जन्मने कर्मने बाऽपि फले दुठे मॅकुर्वते । कान्ते दुखमाययन्ति कुन्ता इव पादागाः ॥ १९ ॥ दैवं जन्मफलं ज्ञेयं कमङ्ग. फलमुद्यपः । उभयोः सानुकूलत्वे सर्वे सिध्यति । चान्यथा ॥ २० ॥ कोचिंर्दैवात्स्वभावच कालात्पुरुपकारतः । तथेदं जातकं सम्यग्भाव्यज्ञानप्रकाशकम् ॥ २१ ॥ इति जन्मलग्नकर्मलनयोः माधान्यविचरः। . अथ शास्त्रार्थशिष्टचारभाभाग्यविचरः । शाखायीद्वलबाछिट्टाचारोऽप्र वहुसेमतम् । शिष्टाचारस्य कालेन विलुप्तः भृतयो यतः ।। १ । श्रीपतिः -न शास्त्रदृष्ट्या चिदुपा कदाचिदुक्थनीयाः कुलदेशधर्माः । शूलं हेि तेपां च्युतवेदशाखायानधर्मः स्थितिभङ्गदोषः ॥२॥ कारिकाय-प्रमाणं ग्रामवचनं विवाहादौ तथाऽस्यये । यस परम्परायातं धर्म विदन्ति ते खलु ।। ३ ॥ गुणसूत्र-ग्रामवचनं च कुर्युरिति सकलवृद्धाः ध्रियः पूर्न पुरुषानुष्ठीयमानं परम्परायातं सदाचारं स्मरन्ति । सहिता प्रदीप-शाखोत्थितोऽर्थोऽपि न च प्रमाणं स्त्रीशूद्गोष आषि यं वदन्ति । यथा हि भाण्डोत्कपणेन रात्रौ भवेरपशून किल मूर्छि पीडा । ४ ॥ स्मृयन्तरे- सोऽनुष्ठेयो भवेद्ध। यो लकश्रुतिसंमतः । शास्रशिष्टचि रुद्धस्तु धर्मस्त्यज्यो बुधैः सदा ।। ५ । कुलस्य देशस्य च चित्तवृत्तिर्न खण्डनीया विदुषा कदा चित् । यो लोकशास्त्रानुभतः स धर्मो लोको बलीयाननयोर्विरोधेि ॥ ६ ॥ न्यायमीमांसायां भट्टाचार्यरुक्तं-तकेंऽप्रतिष्ठः श्रुतयो विभिन्न नासावृषिर्यस्य मतं न भिलम् । धर्मस्य तत्वं निहितं गुहायां महाजनो येन गतः स पन्थाः + १ ख घेऽप्ययः म!ट् । घने व पन्नम्मनः ॥ २ र्वं प्रवर्तते । २ क. ‘धेन भूयः प्रमाणम् ty
