येथल्याइदपिंखfत । ५४ त्रैष्टभावफळेन किमि” त्यनुपातोद्भवेन फलेन धार्याश अनः छतास्त्रज्ञ बहुखम्मसम् । शेषवासनांथा स्त्वास एव प्रमाणमित्यलं पलवितेन ॥२२॥ । भा७--यदि लग्न में पापग्रड हो तो प्रइ के पिण्ड्यादि आयुर्भाग को पृथकं देखकर लग्न के अंशादि से गुनां करके ३६० चे भां देकर दन्धि को पृथङ् स्थित भायुभग में घथवे। यदि शुभ ग्रह की दृष्टि झरनगत पाप पर हो तो काठिंघ के आधा आयुर्भाग ( दयांश ) में घटावे तो पिण्डायु होती है। दूसरे आचाय की सम्मति यह है कि, उरोक लब्धि को लग्नगत पापग्रह के भावफळ से गुनकर दायांश्च में घटाये । शुभग्र की दृष्टि रहै तो उसका आधा घटवे। इन में दो पप प्रइ हो तो अधिक बल वाले के भयफल से गुन करें। बळ में समता हो तो जिसका भावज फही अधिक हो उससे शुन करें । पर यह मतान्तर प्रह्म नहीं है । और कनwत क्रूर यदि लग्नेश हो तथा अंशयुदय में यह संस्कार नहीं होता है।२२।। २ 8८६०-अधत्रोदइरणे ठरले तरभाय तज्जनिता इनिनस्ये । अन्य व्याख्याचछोकनेनैव सुशममितेि ।।२२।। अथ पिण्डनिवर्गजीवशर्मायुर्वर्षीथानयममाइ गोऽजास्त चन्नतिथिप्रभाकरतथिस्त्रमा नखः पैण्डजे नैसर्गे नखभूदिगोभृतिनखाः पञ्चाशदकद् गुणाः । दायांशाः स्वगुणैर्हता हि भगणांशाप्ताः समद्यायुषी स्वर्गाप्ताध समादि जैवमिभहत्स्वांशैर्घटीष्यन्वितम् ॥२श क्य-भक ( अर्कमारभ्य श्वसन प्रहण ) क्रमात् गोत्रज्ञ स्वस्वतिथिप्रभाकरतिथिस्य नखाः पैण्डजे=विण्डायुधि गुणः स्युः। नैसर्ग=निशनायुषि नखभूविरोधृतिनखः पञ्चाशत् मेणादिप्रहणं गुणः स्युः। पैण्डजे नैसर्गे च छ ।यांशाःस्वगुणैर्हता भगणांशप्ताः ®5ध सूर्ये समाययुषी भवतः । तथा थांशाः स्वर्गातःeएकविंशतिभः। =ब्धं जैबंधीषशमनं स्वभश्चायुर्भवति । तदिभहृत्स्वांशै=अष्टभक्त- दयांशैर्घटीष्वम्बितं कार्यं तदा वास्तवं स्याम् ॥२३॥ अत्रोपपतिः-पिण्डायुषि "न अतिथिविषयाश्चितरुद्रश्च सहिता ,वशभिः स्वतुंगभेषु’ तथा नैसर्गे “एकं द्वौ नव विंशसिषं तिकृतो पवा- ऋवेषां क्रमाश्चन्द्रारेन्दुजशुक जीवङ्निकुप्रभाकरीण समाः . इति १)
पृष्ठम्:जातकपद्धतिः.pdf/५७
दिखावट