धथ भाषाओं त्रिविध खलसह भावनां बलमीशजं च सृचतुष्पादाल्पकीटाम्बुजः ॥११॥ आयव्ययखभोनिताः खलु ततो दिग्वीर्यंवसवृत्तं सऽष्टौद्धिपुणुर्दृष्टिचरणोनं ज्ञेज्यद्वयुक् पुनः । ध्या०-भधाने = तम्दादीनामीशजं ={ स्वपिबमिथथैः ) बढी स्यादित्येम । ध ( पुनः ) स्रचतुष्पादाकीटम्बु आ स द्विपदं चतुष्पद कीटजलचरसंज्ञकर शयो भवः क्रमेण जयघवभोनिस = साप्तम चतुर्थप्रथम दशमभवै रहिताः काभ्र इत्यर्थः । सनो दियेथप्त ‘भभाषत. पुटं स्यजेक चक्रतो दिग्वीर्यं महत्” इति पूर्वोतव अखं सञ्जयं तद् द्वितीयं दिग्वळस । तऋतं—तेन युतं स्वमिव काम। तत् सgषक घायुद्ध शुभप्रदहड्रियोगचतुर्थांशयुतभुग्न भइ दृष्टि चरणसं = पापप्रथेष्टट्यगचतुः शोनं कार्यंम्। पुनर्युज्यट्टभ्युग=बुध गुरुदृष्टिभ्यां युक्तं कार्यम् । एर्ग धनिबछविबलयोगो भावबलं भद्रतीतिं भजानां द्विपद् धतुष्पदं संज्ञां चोषाद्दर ( ४६ ) चक्रधो हि खिता ११++।। अथोपपत्तिः--स्वामिनि बलवति सर्वे बलिन, निर्बले च स्वसिभि सर्वे निषेळा भवन्तीति बलैरपि बुध्यतेऽतो भद्य अपि स्वस्वामिबलेन बलिनौ भवितुमर्हतीति “भवात बळमीशी” इति युक्तियुतमेक - दितम ) तथा “कण्टककेन्द्रीचतुष्टयसंज्ञा सप्तसङग्मतुर्थस्वभाना । हे गृथाभिहितेषु बलाढयः कीटनराम्युचराः पश्यश्च ” इतेि अशाइमिडूि तेन नराशयो ब्ने बटिनो भवन्ति । अर्था वेध प्रश: परमन्तरिस सप्तमभावे निर्बळ भवन् ि। एतेन नश्शशयो यथा यथा लग्नमभाषम्; रितास्तथा तथा बंयुता भवन्ति । अत एव सुप्तमभवनरशिभधयोः शन्त्रतोऽनुपतेन भार्यादिग्बळसाधनं समुचितम । यथा –यदि नर भाव-सप्तप्रभावयोरन्तरेण षणमितेन रूपं बढं इष्टय सवेथ्सरैक मितिः = नररभध्वम् Keनरराशिभाषदण्बद्धम् । एवमेव पूर्वी . () 'थनेनैव धतुष्पभाषादीनामपि विबळानयनमुपपद्यते । पूर्वं प्रऽ बडमध्ये घसेबोक्ळपतो ‘दिग्वीर्थं धरादि युकस तथा "क्षि जो इष्टो वा बुधजीययुतेक्षितश्च यो राशिः स भषसि बलवान्
