आतङप है (१०२) (१०३ ) (१०४ ) यथा पिण्डायुर्वर्षाघम् । निखर्गायुर्यपद्यम्। जीवयुद्यम् । र १००७।२७) ३००१ [ . | ११ |०२१९: २८२७ र०९०७१२ ४८१२५| चं.१०७|१८|१३|४५} च.००/०६/०१५५४६ च.०८०७|२६|०८४८ में.१२१ ०७२३१०३० नं. ०१/०८/०७/०५ १४ |मं.१४०५१४।१३५१ |s. |०३०७११७०६ ढं० ०२०८।११४२४९ जू०५/०२/०६२०१४ | बू. ७७१०\११४१० ६. ०९।०५।०८०२१ ३ ६ बृ.१०८११ ।२६।३६२३ | छ ।१५८० ३०९१८ - १४i११।०४।२६० & .० २०९।१७१११२५ श.१९१११ ३५४०७ ] श, २४|१०|१९४५ ० ० |श.०८०१ २।१६११ |.|s५० ६।२६। ३४(४८ ॐ .०५ ॥ ६९२६३४४८ }>. ०९ ६ २६!३४४८ | या ७८०७२°३१३८ व!७०।११।१७००४९ व. ७३ १०९।२५१०/०६ ==
=
==
=
== = = = == अत्रं सुगमीषाय ङो धर्मेश्वरेण -"शृणन्नराश्यादिभूद्यमानैः स्वध्यालितैर्युद्गणादिकं स्यात् । चेयं तवात्र समादिकयुः सदैव विद्भिः झिछ वैवविद्भिः ”। अग्रसभं रा। श्यादिसृ दृ ।यश आयुगुणकैर्गुणिताः बटुपादिशरैर्धे=धयः बस्योपरिष्टकेषु योजिता एवं यद्गणो वदैव गर्दायुः स्यात् ।। इति । , तथा केशव विंभस्थाने वस्तुतोऽयं ८२४ हर उत्पद्यते इति निरवय बदरखिपथै भाज्यहरौ पञ्चभिर्गुण्यौ तथा चोक्तं सुन्दरमिश्रेण-‘ठवतः श्चरन्नाद्विवेद् भासघीभिरद्यमिति । आयुःष्वथयेषु बळछथळ्प्तः इयश्चापिशब्दो भिन्नक्रमस्तेन बळाक्ष्योऽपि धवले बळबत्यपि न ळन इत्यर्थः । मछठ्यनेऽपीति कथनमंशायुवं कृते बछवस्यपि किङ्किञ्च लप्रायुष न क्षेष्य मिश्येतघ्थं छन|युनिर्मितं योज्यं संमाभिस्थथै. इति सुवरोक्स्या श्रीपतिकेशववाक्ययोरेकार्थ झता सम्यक् सम्पद्यते । अन्येषम्मतं केशवे नैव प्रदृश्यं प्राङ्मुखं किं बहुनोक्तेन ।। इति ।।