|
दृष्टो जरठवृषपतिगोप एवास्य वेत्ता |
|
लोच्य कोपस्ते नोचितोऽयमि [१] तीरिता । |
ते काकुस्वरविकारेणोचित एवेत्यर्थान्तरकल्पनम्॥१५९॥
स्वभावोक्त्यलंकारः ९३
|
क्त्ते खभावस्य जात्यादिस्थस्य वर्णनम् । |
|
प्रचलितौ सविधे गुरूणां |
लेर्दैत्यस्य मखे यज्ञे इति वामनाभिप्रायं पार्वत्वाः । भद्रे शोक्क वर्तत इति लक्ष्मीप्रश्नस्योत्तरं । वृन्दावनस्यान्ते मध्ये इति मृगशिशुर्महादेवेन करे धृतः 'परशुमृगवराभीतिहस्तं प्रसन्नम्' । इदं लक्ष्म्या बाक्यं । नैवेति पार्वत्याः । 'मृगः पशौ कुरङ्गे ञ्चेदिति प्रश्ने । जरठोजीर्णः वृषपतिवृषश्रेष्ठ इति हरवृषभाभि- । गोपो गवां पालक इति कृष्णाभिप्रायमुत्तरमिति । अत्र त्तिसहलादर्थश्लेषमूलत्वम् ॥असमालोच्येति ॥ अविचादुष्पमालया। 'भिक्षुः कास्ति बलेखे पशुपतिः वास्ते पर भूषणः सखि सदा शेते च शेषोपरि । मुग्धे मुञ्च विषाद मेया चलास्मीत्येवं गिरिजासमुद्रतनयाहास्योद्रनमः पातु वः ॥' वालंकारः ॥ १५९ ॥ इति वक्रोक्त्यलंकारः ॥ ९२ ॥
लक्ष्यनिर्देशः। जावादिस्थस्य जाल्यादिसंबन्धिमः । आदिप। उत्तरङ्गाणि तरङ्गायमाणान्यक्षीणि येषां तैः ॥ ताविति ॥ । गुरूणां सविधे अन्योन्याभिमुखं प्रचलितौ परस्परस्य मार्गस्तेिन स्खलितं भ्रष्टमवधानं सावधानत्वं ययोस्तादृशावुभावपि क्षणरूपदिक्संबन्धि परस्परपार्श्वभागोपसर्पणं मुहुर्मुहुः कृता योपसरतां उपसर्पणं चक्रतुरित्यर्थः । पूर्वोदाहरणे कुरङ्गजाति-
- ↑ रुदीक्षितम्
