सामग्री पर जाएँ

दाशरथीयतन्त्रम्/अध्यायः ३१

विकिस्रोतः तः
← अध्यायः ३० दाशरथीयतन्त्रम्
अध्यायः ३१
[[लेखकः :|]]
अध्यायः ३२ →

प्. ९५ब्)

श्रीभगवानुवाच

श्रीमदष्टार्णमंत्रेणसिद्धनेत्थं महीयते ।
साधयेत्काम्यकर्माणि समस्तानि ततः पर ।। १ ।।

विनातातनयारूढमष्टवाहुं श्रियान्वितं ।
दरारिचार्मासिगदायाराचायेषुधारिणं ।। २ ।।

प्. ९६अ)

ध्यात्वा नारायणं मंत्री जप्त्वाष्टार्णं सहस्रकं ।
स्थावरं जंगमं वापि कृतिमंचापि यद्विषं ।। ३ ।।

तच्छरीरमनप्राप्यसद्यराववीनश्यति ।
रविग्रहणे प्राप्तेतद्दिने सगुपोषितः ।। ४ ।।

स्पर्शकालं समारभ्य मोक्षकालांतमादरात् ।
स्पृशन्ब्राह्मीररंविधां श्रीमदष्टाक्षरीं जापन् ।। ५ ।।

तत्पीत्वामंदबुद्धिर्वाजडोमूकोपि वा नृप ।
पारगस्सर्वविद्यानां मासाभ्यंतरतो भवेत् ।। ६ ।।

समुद्रतीरगोष्ठे वा लक्षं जप्त्वा ययो व्रतः ।
पलाशा कुसुमैर्हुत्वादशसाहस्रमादरात् ।। ७ ।।

मंदवद्विद्विद्धिरपि प्रज्ञासंपन्न कवितानिधिः ।
चतुर्णामपि वेदानां पारगोवाग्विभूतिमान् ।। ८ ।।

प्रवक्ताड श्रुते शास्त्राणां श्रातानामिवजायते ।
तुलसीवनमध्यस्थो जप्त्वालक्षं यतव्रतः ।। ९ ।।

दूर्वाभिरयुतं हुत्वा सर्वरोगविवर्जितः ।
दीर्घापुष्पमवाप्नोति स्वच्छंदमरणे भवेत् ।। १० ।।

शनैश्चरदिनेश्वत्थं सम्यगालभ्यपाणिना ।
त्रिशताधिकसाहस्रं समस्तन्याससंतां ।। ११ ।।

श्रीमदष्टाक्षरी जप्त्वा मृयते नायमृत्युभिः ।
पंचविंशतिधानित्यमभिर्मंत्र्य जलं पिवेत् ।। १२ ।।

विमुक्तः स्यान्महायायैरपि रोगैश्चदारुणौः ।
पंचविंशतिधानित्यमभिमंत्र्याभमादरात् ।। १३ ।।

भुंजानोलभते जातिस्मरणं ब्रह्मदर्शनं ।
प्रतिमासव्यतीपाले योगे लक्ष्मीपतिश्रिये ।। १४ ।।

त्रिशताधिक साहस्रं समस्तन्याससंयुतां ।
श्रीमदष्टाक्षरीं जप्त्वा श्रीमंत्रत्रिशतं जपेत् ।। १५ ।।

तिलैर्गव्योज्यसंमिश्रैः केवलेन घृतेन वा ।
श्रीमदष्टार्णमंत्रेण त्रिशतं जुहुयादथ ।। १६ ।।

आष्टोत्तरशतं पश्चीच्छ्रीमंत्रेण घृतेहनेत् ।
भगवद्दश्मिविद्याभिरेकैकामाहुतिं हुनेत् ।। १७ ।।

शतमष्टोत्तरं पुष्पैरर्चयेद्धस्तविद्याया ।
निष्कनिष्कार्दमथवा स्वाचार्याया समर्प्ययेत् ।। १८ ।।

वर्षमेकं व्यतीयात व्रतमित्थं समाचरन् ।
महायायोययायीद्यौरपि रोरोगैर्विमुच्यते ।। १९ ।।

संप्राप्य धनधान्याहि संकुलामचलांश्रियः ।
भूव्या समस्तविद्यानां यारगस्सुदराकृतिः ।। २० ।।

देहांते भगवद्धामव्रजत्पुत्र न संशयह् ।
विल्वमूले समासीनो मंत्रराजं श्रियःपतेः ।। २१ ।।

शतसाहस्रकं जप्त्वाल्वपत्रैर्घृतल्युतैः ।
हुत्वाथ दशसाहास्रं राज्यलक्ष्मीमवान्युयात् ।। २२ ।।

प्. ९६ब्)

नदीतीरेथगोष्ठे वा श्रीमदष्टाक्षरीशुभां ।
लक्षमेकं प्रजप्त्वाथतपत्रैर्घृतप्लुतैः ।। २३ ।।

हुत्वा युतं राजराजसहशोभवति श्रिया ।
मार्गशीर्षे पौर्णमास्यामाचार्यानुज्ञयाशुचिः ।। २४ ।।

प्रातः स्रात्वा विशुद्धात्मानि सकर्म समाप्य च ।
समस्तन्यास सहितां श्रीमदष्टाक्षरीं श्रीभा ।। २५ ।।

त्रिशताधिकसाहस्रं प्रजप्त्वामियत व्रतः ।
त्रिशतं प्रजयेत्यश्चादिष्टमेकं श्रियोमनुं ।। २६ ।।

त्रिशतं पूजयेत् पुष्पैः श्रीश्रीशब्रह्मविद्यया ।
सालग्रामशिलाः चक्रमयोध्यानगराभिधं ।। २७ ।।

प्रतिष्ठाप्य महच्चक्रमपिगुत्यंश्चियःपतेः ।
प एकधैवोभयत्रापि लक्ष्मीनारायणै विभू ।। २८ ।।

आर्चयित्वांपचारैश्च पूजयेद्ब्रह्मविद्यया ।
पूर्णं निशाकरंदसूसायं सध्यामुपास्य च ।। २९ ।।

मधुत्रितयसंयुक्तं गव्यक्षीरान्नमादरा ।
न्निशतंजुयादग्रौश्रीमदष्टार्णविद्यया ।। ३० ।।

श्रीमंत्रेणघृतं प्रश्चादष्टोत्तरशनं हुनेत् ।
भगवद्रश्मिविद्याभिर्यतमेकैकशो हुनेत् ।। ३१ ।।

अर्प्यत्रय प्रदायाथ श्रीश्रीशाम्यामर्थदवे ।
आचार्यचरणांभोजे निष्कमानसुवर्णकं ।। ३२ ।।

निष्कार्धेवा प्रद्रत्वाथ क्षीराहारो भवेद्व्रती ।
हविष्याशी फलाशीवावरेष्कर्मिथुतद्वयं ।। ३३ ।।

भोजयित्वा दक्षिणां चतांकलं च समर्पयेत् ।
भुंजीत वंधुभिः सार्धमिष्टमन्नं ततः पर ।। ३४ ।।

एकसंवत्सरं वापि कृत्वेत्थं व्रतमादरात् ।
भगवंतं श्रियासार्धं पश्यत्येव स्वचक्षुषा ।। ३५ ।।

धनधान्यगजाश्वाहिसहीतां रत्नसंकुलां ।
अचलां श्रियमान्योति प्रसादार्हिदिरायतेः ।। ३६ ।।

निरामयोपि दीर्घायुः कांत्यांकंहर्यसन्निभः ।
महाकविर्महावाह्रीपुत्रपौत्रायौत्रादिसंयुतः ।। ३७ ।।

भकेहसकलान्भोगान्कुलविंशतिसंयुतः ।
प्राप्नोति भगवद्धागदेर्हाते नात्रसंशयः ।। ३८ ।।

पौर्णमासीव्रतमिदं वत्सरन्नयमादरात् ।
यः करोति विशुद्धात्माजातिंस्सरतियौर्विकी ।। ३९ ।।

अणिमादि गुणैश्वर्यस्थे च रत्वं मनोजावं ।
योगमद्यांगसहितमजरामरतामपि ।। ४० ।।

प्राप्नोत्यवश्यं भूपालसंशयो नात्र विद्यते ।
पौर्णमासीव्रतं पुण्यं विशेषर्क्षुदिनान्वितं ।। ४१ ।।

प्रवक्ष्यामि समासेन सद्यरावेशितप्रदं ।
चित्रायुक्तेदुवारेणसहिता चैत्रप्ताया ।। ४२ ।।

प्. ९७अ)

पौर्णमाः महती ज्ञेया समस्ताद्यौद्यभंजीनी ।
आचार्यानुज्ञया तत्र स्नात्वा प्रातस्समाहित ।। ४३ ।।

तर्पयित्वा जलैः कृष्णातिलमिश्रौः पितृनथ आसने सम्यगा ।
सीनास्समस्तन्याःद्यौवभंजनी आचार्यानुज्ञया तत्र ससंयुतां ।। ४४ ।।

त्रिशताधिकसाहस्रं श्रीमदष्टाक्षरीं जपेत् ।
त्रिशतं प्रजपेत्यश्चीदिष्टं श्रीमनुमादरात् ।। ४५ ।।

जयेच्छी हृत् यस्तोतंत्रेधाथर्वणमिपूर्द ।
पूर्णनिशाकरं इष्ट्वाज्वलिते जातवेदसि ।। ४६ ।।

मधुत्रितयगव्याज्यप्लुतं हविरथादरात् ।
श्रीमदष्टार्णमंत्रेण त्रिशतं जुहयादथ ।। ४७ ।।

शतमष्टोत्तरं वह्नौ श्रीमंत्रेणघृतं हुनेत् ।
आष्टोत्तरथथैः पुष्पैः श्रीश्रीशद्वादशार्णया ।। ४८ ।।

अभ्यर्च्याचार्यपादाजेनिष्कत्रयमितंधनं ।
द्विनिष्कमेकनिष्कं वा दक्षिणामर्ययेदथ ।। ४९ ।।

क्षीराशीवाहविष्याशी पौर्णमासी दिने शुभे ।
मिथुनत्रितयंभोज्यपरेद्युद्धिंतयं तु वा ।। ५० ।।

इत्थां कृत्वा पुरश्चयोफलं प्राप्नोति साधकः ।
इदमेव व्रतं कृत्वा रविसंक्रमणान्विते ।। ५२ ।।

पुरश्वत्थूयां त्रयफले प्राप्नोत्यत्र न संशयः ।
एतदेव्रतं कुर्वन्निदग्रहणसंयुत ।। ५२ ।।

पुरश्चर्या द्वादशाकफलं प्राप्नोति सोधकः ।
एकेन दिवसेनेत्थेमवस्यं सिद्धिमान्भवेत् ।। ५३ ।।

वैशाखे पौर्णेमीसौम्यवासरेण समन्विता ।
विशाखासहिपूणीवैशाखामहतिसृता ।। ५४ ।।

तत्राचार्यं नमस्कृत्यन्यातः स्नात्वा यतव्रतः ।
नैत्यकं कर्मकृत्वाथ समीमस्तन्याससंयुतां ।। ५५ ।।

त्रिशताधिकसाहस्रं श्रीमदष्टाक्षरि जपेत् ।
त्रिरात्रं व्रजयेत्पश्चादिष्टं श्रीमंत्रमादरा ।। ५६ ।।

अभ्यर्च्य त्रिशतं पुष्पेःपत्रैर् वा ब्रह्मविद्याया ।
दष्टनिशाकरं पूर्णेज्वलितेताजातवेदसि ।। ५७ ।।

श्रीमदष्टार्णमंत्रेणत्रिमधुप्नुतपायसं ।
श्रीमंत्रेणहुनेद्रव्यमाज्यं त्रिशतमादरात् ।। ५८ ।।

एकैकीभागवद्रश्मिमंत्रेराज्याहुतिं ततः ।
चत्वारिंशत्पलवीपिविशत्पलमित्तं तु वा ।। ५९ ।।

आचार्यचरणांभोजे समर्प्य हरिवंदनं ।
शययां सोयस्करां दत्वा यथा शक्त्या सा दक्षिणं ।। ६० ।।

फलराशिधधुतस्यपनसस्यफलद्वयं ।
समर्च्य दक्षिणां दद्यादेकनिष्कधनं तु वा ।। ६१ ।।

प्. ९७ब्)

भक्ष्यभोज्यघृतायूययुतं दध्योवनं शुभं ।
मिथुनद्वितयं भोज्यं परे पूर्वसुधायते ।। ६२ ।।

भुजीतवंधुभिस्स्यर्द्धसयमथन्नमादरात् ।
श्रीमदष्टाणैविद्यायाः पुरश्चर्याद्वयं शुभ ।। ६३ ।।

कृतं तेन न संदेहस्सत्यं सत्यं वादाम्यहं ।
कृतेत्थमेव सविसुशां क्रमेणप्तमन्विते ।। ६४ ।।

पुरश्चर्याष्टकस्या सौ प्राप्नोति फलमक्षयं ।
यदीद्ग्रहणं तत्र वै**(?)रेव पौर्णसी दिने ।। ६५ ।।

एतदेवव्रत कृत्वा दैवतैरपि दुर्लभां ।
श्रीमदष्टार्णविद्याया महतीं सिद्धिमश्रुते ।। ६६ ।।

द्विगुणदशिणादेयापूर्णद्यां रविसंक्रमे ।
त्रिगुणादक्षिणादया चंद्रपर्वसमन्विते ।। ६७ ।।

पौर्णमासीत्येष्ठमासे याभृगुवासरसंयुता ।
ज्येष्टानक्षत्रसंयुक्ता महतीज्येष्टपौर्णमा ।। ६८ ।।

आचागुणां दक्षिणादेयाचंद्रपर्वसमन्विते ।
आचार्याज्ञां समादाय प्रातेः स्रात्वा विशुद्धधीः ।। ६९ ।।

आवश्यकं कर्मकृत्वा समस्तन्यास संयुतां ।
त्रिशताधिकसाहस्रं श्रीमद्दृष्टाक्षरीती जपेत् ।।
जप्त्वायीष्टमनुं लक्ष्म्याः साधकस्त्रिंशतं ततः ।। ७० ।।

सायं सम्ध्यामुयास्याथजलितेजातवेदसि ।
त्रिशतं श्रीमदष्टार्णविद्या त्रिमधुस्रातं ।। ७१ ।।

पायसं जुहुमात्यश्रीच्छीमंत्रेण शतं घृतं ।
भगवद्रश्मिविद्यामिराज्येन जुहुयात्त्रिधा ।। ७२ ।।

त्रिशतं पूज्ययेत्पश्चाच्च्वी श्रीशद्वादशार्णया ।
आचार्यचरणांभोजे निष्कमानधनं तु वा ।। ७३ ।।

समप्येपानसद्राक्षा फलव्रतफलान्वितं ।
आचार्यपत्न्यै श्रीवुध्यासत्पालंकारमर्पयेत् ।। ७४ ।।

निष्कमानसुवर्णं वा निष्कार्धं वा महीपते ।
मिथुनचितयंभोज्यत्तस्मिन्नेव दिने वुधैः ।। ७५ ।।

स्वायमप्यवनीनाथभूंजीयाद्वधुभिस्सह ।
पुरश्चर्यात्रयफलंव्रतेनानेन जायते ।। ७६ ।।

यदि संक्रमणं तत्र पौर्णमास्यां प्रजापते ।। ७८ ।।

विशेषहीमं कृत्वाय श्रीमादृष्टार्णविद्याया ।
त्रिनिष्कदक्षिणां वापि दत्वाचार्य पदांवुजः ।। ७९ ।।

चतुर्विंशत्पुरश्चर्याफलं प्राप्नोति शाश्वतं ।
आषाढे पौर्णमासीयवैश्वद्दैवत्यसंयुता ।। ८० ।।

भानुवास स संयुक्ता महती समुदीरिता ।
द्वैपापनः पुरातस्या ममून्मत्वा लयान्वितः ।। ८१ ।।

अवश्यं तत्र कर्तव्यं व्रतं सकलसिद्धिहं ।
पौर्णेमास्यामाथाषाठ्याप्रातःस्रात्वा विशुद्धधीः ।। ८२ ।।

प्राताः संध्यामुयास्याथ नित्यहोमसमाप्य च ।
तर्पयित्वापि हृन्यश्चात् समस्तन्यास संयुता ।। ८३ ।।

त्रिशताधिक साहस्रं श्रीमदष्टाक्षरीं जपेत् ।
त्रिशत प्रजयेल्लक्ष्मीमंत्रमि.ष्ततंमंशुतं ।। ८४ ।।

प्. ९८अ)

भगवद्रश्मिसूक्तं च यं वधावर्तयते ततः ।
सायं संध्यामुयास्याथ मधुत्यरितयमिश्रितं ।। ८५ ।।

पायसं जुहुयाच्छीमदष्टार्णेन शतत्रयं ।
श्रीमत्रेण हुनेत् प्रश्चीदृष्टोत्तरशतं घृतं ।। ८६ ।।

नगवद्रश्मिविद्याभिश्चीज्यमेवौकशोहुनेत् ।
अर्चयेत्त्रिशतं ब्रह्मविद्ययाकुसुमादिभिः ।। ८७ ।।

क्षीराशीवालाशीवाहिनेतस्मीन्व्रती भवेत् ।
गुरुपादाब्जयुग्मेथ दद्यात्रिष्कधनं तु वा ।। ८८ ।।

परेषुर्भोजयेद्भक्ष्यभोज्याद्यैर्मिथुनद्वयं ।
इत्थं कृत्वा पुरश्चर्याफलं सांगमवाप्नुयात् ।। ८९ ।।

श्रीमदष्टर्णं विद्यायाः सुधाः सिद्धिः प्रजायते ।
यदि संक्रमणं तत्र कृत्वेत्थेव्रतमादरात् ।। ९० ।।

अवश्यं फलमान्योति त्रिपुरश्चरणीद्भवं ।
ग्रहणं यदि तत्र स्यात् सुधाशोर्वसुधायते ।। ९१ ।।

एतुचेव व्रतं कुर्वनुरश्चरणपंचकात् ।
यादृशी जायते सिद्धिस्तामेवाप्नोति शाश्वातो ।। ९२ ।।

श्रीवणे पौर्णोमासी यावैष्यं समन्विता ।
ईदवाससं युक्ता मूरती समुदीरिती ।। ९३ ।।

तस्यानादिकं पुण्यमक्षयानंद सौख्यदं ।
तत्राधार्याज्ञायास्रात्वा कृत्वा धर्माथनैत्यकं ।। ९४ ।।

आसने सगासी भस्ममस्तन्यासं सयुतां ।
त्रिशताधिकसाहस्रश्रीमदाष्टाक्षरी जपेत् ।। ९५ ।।

त्रिशतं प्रजपेदिष्टा श्रियोमत्र मतःपरं ।
सार्ये सध्यामुयास्याथज्वलिते जातवेदसि ।। ९६ ।।

श्रीमदष्टार्णमंत्रेण त्रिशतं त्रिमधुसुतं ।
पायसं जुहुयाल्लक्ष्मीमंत्रेणाथ घृतं शुभ ।। ९७ ।।

भगवद्रश्मिविद्याभिः कृत्वकैकीघृताहुति ।
अर्चयेत्त्रिशतं पुष्पैः पत्रेर्वा ब्रह्मविद्याद्यया ।। ९८ ।।

आचार्यपादयोर्दत्वानिष्कमात्रधनं तु वा ।
पुरश्चर्याफलं सागसद्यराव लभेध्रुवं ।। ९९ ।।

रविसंक्रमयं तत्र जायते यदि भूपते ।
पुरश्चर्यात्र एकलं प्राप्रोत्यत्र न संशयः ।। १०० ।।

सोमस्य ग्रहणं तत्र यदिस्यादूधायते ।
चंद्रचूडामासिनोन्नायोणै लभ्य उदाहृतः ।। १ ।।

तत्रावश्यं पुरश्चर्यौ कृत्वा पूर्वमुदीरितां ।
वर्षाशनमितद्रव्यमथवागुरवेर्प्ययेत् ।। २ ।।

शालग्राम्शिलीशुद्धां निष्कित्रितयदाक्षिणां ।
आथवाचार्यहस्ता दत्वा समाहती परा ।। ३ ।।

सिद्धिमाप्नोति शुद्धात्मापुरश्चर्योशतीद्भवां ।
आजनक्षात्रसहितापूर्णा भाद्रपदेपियाः ।। ४ ।।

सौम्यवासरसंयुक्तां महती समुदीरिता ।
तत्राचार्यज्ञया प्रातर्नित्यकर्मसमाथ च ।। ५ ।।

प्. ९८ब्)

त्रिशताधिकसाहस्रं समस्तन्याससंयुतां ।
श्रीमदष्टाक्षीरीजाप्त्वा श्रीमंत्रं त्रिशतं जपेत् ।। ६ ।।

सायंसंध्याप्नुयास्याथ संस्कृतेजातवेदसि ।
मधुत्रितयगव्याज्यप्लुतं पायससादरात् ।। ७ ।।

त्रिशतं जुहुयाच्छ्रीमदष्टाक्षपत्तितः परं ।
श्रीमंत्रेणहुनेदात्यमष्टोत्तरशतं नृप ।। ८ ।।

आज्येनाहुतिमैकेकाकुर्याद्रश्मिभिरादरात् ।
त्रिशतं तुलसीर्षत्रैरर्चयद्वब्रह्मविद्याया ।। ९ ।।

निष्कमात्र सुवर्णांदि प्रदृत्वाचार्यपादयोः ।
क्षीराशी वा फलाशी वा दिवसेत्र ततः परं ।। १० ।।

मिथुनद्वियं यश्चीसरेद्युभोजयद्व्रती ।
पुरश्चर्याफलं प्रीप्यसिद्धिप्रीप्नोति शाश्वतीं ।। ११ ।।

यदि संक्रमणां तत्र पुरश्चर्या त्रयोद्भवं ।
फलं प्राप्नोति सोमस्यग्रहणं जायते यदि ।। १२ ।।

निष्कत्रयं द्विनिष्कं वा प्रदत्वाचार्यपादयोः ।
एकविंशत्पुरश्चर्याप्रान्यात्व यथाक्षयंश्चर्यात्रयोद्भवं ।
फलं प्राप्नोति सोमस्य ग्रहण्णं जायते यदि ।। १३ ।।

अश्विनक्षत्र सहिता पौर्णमास्याश्विने यदि ।
गुरुवासरसंयुक्तामक्तामहतीसाससीरिता ।। १४ ।।

 श्रीमदष्टार्णविधायाजपहोमादिकं शुभं ।
कृत्वा पूर्ववदारभ्यदत्वाचार्यस्य दक्षिणं ।। १५ ।।

परेद्युभौजपेद्युम्रत्रिजपं दक्षिणान्वितं ।
पुरश्चर्यात्रयफलं सांगमंत्रव्रजत्यसौ ।। १६ ।।

रविसक्रांतिसहिते कृत्वेदं व्रतमादरात् ।
पंचवारपुरश्चर्याफलसांगमप्रुयात् ।। १७ ।।

ग्रहणं यदि तत्रस्याज्जपहोमादिकं शुभं ।
कृत्वाचार्य पदांभोजे समथोथ त्रिनिष्क ।। १८ ।।

एकादशपुरश्चर्याफलं प्राप्नोत्यथाक्षयं ।
कार्तिके पौर्णेमासीयावहिदैवत्यसंयुता ।। १९ ।।

इंदूवासरसं युक्ता कार्तिकीमहीतीस्मृती ।
आचायोनुज्ञाया तत्र नित्यकर्मसामाप्य च ।। २० ।।

त्रिशताधिकसाहस्रं समस्तन्याससंयुतां ।
श्रीमदष्टाक्षरितस्वाश्रीमंत्रत्रिशतं जपेत् ।। २१ ।।

दिवैवजुहुयादग्रौयायसंत्रिमधुप्लुतं ।
 श्रीमदृष्ट्वाणं मंत्रेण त्रिशतं साधाकोत्तमाः ।। २२ ।।

श्रीमंत्रेणाथ जुहुयाच्छतमष्टोत्तरं घृतं ।
एकैकोभागवाद्रश्मिमंत्रैराज्याहुतिं हुनेत् ।।

धात्रीमूलेर्चयेत् यश्चीद्धात्रीभिर्ब्रह्मविद्यया ।
राशिंधात्री फलानां च संस्थाप्याचार्य स सन्निधौ ।। २४ ।।

निष्कयद्वमितं वापि निष्कद्वयामितं तु वा ।
दक्षिणां गुरुपाआन्नेदत्वाधात्री फलान्वितं ।। २५ ।।

तत्रैव भोजयेद्युग्मपंचकं भगवद्धिया ।
पूर्णं निशाकरदृष्ट्वा प्रदत्वार्घ्यं त्रिधेदवे ।। २६ ।।

आचार्यपत्नीमभ्यर्च्य श्रीवुध्यावस्त्रभूषणैः ।
श्रीमदष्टाक्षरीविधा सिद्धिसुमहातीमपि ।। २७ ।।

प्. ९९अ)

प्राप्नोत्यवश्यंदेवानां दुल्लेभामपि भूपते ।
रविसंक्रमणं तत्र यदिस्याद्वषुधायते ।। २८ ।।

जपहोमादिर्क कृत्वा श्रीमदष्टार्णे विद्यया ।
द्विगुणं दक्षिणां दद्यादाचार्यस्य पदांवुजे ।। २९ ।।

पुरश्चर्याद्वादशाकफलं सागमवाप्नुयात् ।
सुधांशुग्रहणे तत्र व्रतमेवेदमादरात् ।। ३० ।।

कृत्वाथयं च निष्कणिप्रहृत्वाचार्ययादयोः ।
चतुःषष्ठिपुरश्चयां फलं सांग्रमवान्युयात् ।। ३१ ।।

मार्गशीर्षे पौर्णमासीत्योमदैवत्यसंयुता ।
भूगवासरसंयुक्तामहतासंप्रकीकीर्तित ।। ३२ ।।

तत्राचार्याज्ञयाप्रातर्नित्यकर्मसमाथ च ।
त्रिसत्ताधिकासाहस्रं समस्तन्याससयतां ।। ३३ ।।

श्रीमदष्टक्षरीं जप्त्वासंस्कृते जातवेदसि ।
मधुत्रितयगव्याज्यमिश्रंतिल्वदृसान्वितं ।। ३४ ।।

श्रीमदष्टार्णेमंत्रेण त्रिशतं पापपसं हुनेत् ।
श्रीमंत्रेणहुनेराज्यं शतमष्टोत्तरं वुधः ।। ३५ ।।

 भगवद्रश्मिभिस्रेधाकुर्यादाज्याहुतीस्ततः ।
मिथुनत्रिनयंभोज्यं भक्ष्यसूपघृतादिभिः ।। ३६ ।।

प्रदद्याद्वहलं द्रव्यमाचार्यस्य पदांवुजै ।
निष्कश्यं प्रदातव्य हरिद्रेणापि भूपते ।। ३७ ।।

निष्कमात्रसु वर्णे वा गुरुपत्न्यै समर्प्येर्यत् ।
सायं संध्यामुपास्याथ जपेच्छ्री हृदयस्तवं ।। ३८ ।।

पंचधाश्रीमदष्टार्णसिद्धिमत्यंतिकीपरां ।
आष्टावारपुरश्चर्यासमुद्द्रूतां व्रजत्यसो ।। ३९ ।।

तत्रापिरिविसंक्रांतियंदिस्याद्वसुधापते ।
विल्वपत्रैस्सुमभ्यर्च्य त्रिशतं ब्रह्मविद्यया ।। ४० ।।

दक्षिणं द्विगुणं दत्वा महासिद्धिमवोप्रयात् ।
मृगांकग्रहणं तत्र यदिस्यद्व सुधायते ।। ४१ ।।

          • अलभ्यो सौ महीयोनाम्ना चिंतः ।

चंद्रचूडामणावुक्त होमं कृत्वा सदक्षिणं ।। ४२ ।।

पुरश्चयो शतफलमवश्यं लभते ध्रुवं ।
पुष्पमास्यर्कचारेण सहितायौणौमीयदि ।। ४३ ।।

वाचस्पत्य समाद्युक्ता महती समुदीरिता ।
आचार्यानुज्ञायाप्यत्रमातः संध्यो समाप्य च ।। ४४ ।।

नित्यहोमं समाप्याथ समस्तन्याससंयुतां ।
त्रिशताधिकसाहस्रं श्रीमदष्टाक्षरीतयेत् ।। ४५ ।।

त्रिशतं प्रजपेत्यश्चाद्दिष्टं श्रीमनुमादरात् ।
आचार्यसच्चिधाष्वग्निं संस्कृत्यविधि च ततः ।। ४६ ।।

श्रीमदष्टार्णमंत्रेणतिलविल्वदलान्वितं ।
त्रिशतं जुहुयादग्नौ पापसंत्रिमधुप्लुतं ।। ४७ ।।

श्रीमंत्रेणहुनेदात्यमष्टोत्तरशतं ततः ।
भगवद्रश्मिविद्याभिः कुर्यादाज्याहुतिं त्रिधाः ।। ४८ ।।

उत्पलैरच्चेयेत्पश्चात्त्रिशतं ब्रह्मतीद्यया ।
तिकद्वय सुवर्णं वा दृधाहाचार्यपादयो ।। ४९ ।।

प्. ९९ब्)

यद्यर्क संक्रमस्तत्रजायते वसुधापते ।
चूडामणिरयं योगोनाम्नालभ्य उदाहृतः ।। ५० ।।

हत्वा पंचशतं वह्नौतिनभध्वाज्यपायसं ।
त्रिनिष्कदक्षिणावापि दृत्वाचार्य पदांवुजे ।। ५१ ।।

चतुर्विशत्पुरश्चर्याफलं सांगमवाप्नुयात् ।
मृगांकग्रहणं पुण्यं यदितप्रभवेन्नृप ।। ५२ ।।

श्रीमदष्टार्णमनुनाजपहोमादिकं शुभं ।
शुद्धमंडलर्यंत कर्तस्याद्विशेषतः ।। ५३ ।।

त्रिनिष्कदक्षिणां वापि सालग्रामशिलांशुभां ।
कुंडलद्वयसंयुक्तां प्रदृत्वाचार्य पादयोः ।। ५४ ।।

चतुःषष्टिपुरश्चर्याफलं सांगं महीयते ।
प्राथावश्यपरां सिद्धिं व्रजत्यत्र न संशयः ।। ५५ ।।

युग्मद्वादशाशकं भोज्यं मिथुनत्रितयं तु वा ।
माद्यमासे पौर्णमासो पितृनक्षत्रसंयुता ।। ५६ ।।

इंद्रवासरसक्तां माहती संप्रकीर्तिता ।
गुरोरनुज्ञायाप्यत्र समाष्यावश्यकं विधिं ।। ५७ ।।

त्रिशताधिकसाहस्रं समस्तन्यासंयुता ।
श्रीमदष्टाक्षरीं जाह्वा श्रीमत्रत्रिशत जुहुयाद्धविः ।। ५९ ।।

अष्टोत्तरशतं पश्चाच्छ्रीमंत्रेण घृतं हुनेत् ।
मिथुनत्रितयंभोज्यं भक्षसूयादिकैरथै ।। ६० ।।

सायं संध्यामुपाह्याथ दत्वात्रेधार्घ्यमिदवे ।
उत्पलैरर्चयेत् पश्चात्रिशतेव वहविद्यया ।। ६१ ।।

निष्कमान सुवर्णं वा दत्वाचार्य पदांवुजे ।
पुरश्चर्यात्र फलं सांगं प्राप्नोति शाश्वतं ।। ६२ ।।

यदिस्याद्रविसंक्राति कृत्वेदृं व्रत मत्र
सहिगुणाद्दक्षिणाहेयास्वाचार्यपदपंअजे पुरश्चरण ।
षट्कस्य लभते फलमुत्तयंयुदीदग्रराहणं तत्र जायते सुधापते ।। ६३ ।।

चंडचूडामणिनाम्ना योगोलभ्योप्ययं ।
नयचंद्रचूडामणावुक्तजपाहिकमथादरात् ।। ६४ ।।

आत्राप्यवश्यं कर्तव्यं महतीसिद्धिच्छता ।
चतुःषष्टिपुरश्चर्य फलंसागंगं व्रजत्यसौ ।। ६५ ।।

फाल्गुनाषौर्णेमासीद्याभगद्वैवत्यासंवुता ।
भानुवासरसं युक्ता महाते सा समीरिता ।। ६६ ।।

आचार्यानुज्ञयाप्यत्रस्नात्वामं समाप्य च ।
जपहोमाद्विकं कार्य माघवद्वसुधापते ।। ६७ ।।

पुरश्चर्या फलं मार्यमादृगुक्तं माहीयते ।
तद्देव कलमुद्दिष्टमत्रापि नहि संशयः ।। ६८ ।।

एकस्यां पूर्णियायां वामहत्यां वसुधाययैत् ।
यथोक्तमेतत्कृत्वासो सिद्धविधः प्रजायते ।। ६९ ।।

प्. १००अ)

तत्र न क्षत्रसहिता प्रह्मारसामन्विता ।
तत्तन्मासेपौर्णमासी महती सा प्रकीर्तिताः ।। ७० ।।

श्रीमदष्टार्णविद्याया इच्छन्सिद्धिमनुत्तमां ।
एकस्यां पौर्णमास्या वा व्रतं कर्तव्यमादरात् ।। ७१ ।।

साधाको सौ भगवतकलयासहितो भवेत् ।
येषु पूवसुद्यत्सांगं जपहोमादि कि शुभं ।। ७२ ।।

यद्यद्दुक्तं मयाभूयत कृत्वा सांगमादरात् ।
न विद्या सिद्विमात्योति नास्यसिद्धिति वांछितं ।। ७३ ।।

नानायेनि सहस्रेषु जन्मकर्मविमिश्रितं ।
नानरकदः खानिचार्य च पुनः पुना ।। ७४ ।।

श्रीमदष्टार्णविद्यायास्सिध्यर्थ यत्रवान्भवेत् ।
श्रीमदाष्टाक्षरिसिद्धियादिस्याद्दषुधायर्त ।। ७५ ।।

भगवत्कलयायुक्तः स्वच्छंदमरणे भवेत् ।
अलभ्ययोगे संप्राप्ते भिक्षित्वा शूद्रकानपि ।। ७६ ।।

आचार्यदक्षिणंदत्वा जपहोमादिकं चरेत् ।
सद्य एव प्रदातव्यं हानद्रवां महीयते ।। ७७ ।।

ऋणं कृपिभिक्षित्वाविद्यासिद्धिमभीशता ।
अन्नंग्रासमितं वापि याचयेन्नगुरोः कुलेः ।। ७८ ।।

आचार्यात् पितृमातृम्यानं ग्राह्यस्वर्णम एवपि ।
प्रयत्ने नापि संपाद्य दातव्यं गुरवे धनं ।। ७९ ।।

मनः संकल्पितं द्रव्यमाचार्य चरणांवुजे ।
सद्य एव प्रदातव्यमीच्छतासिद्धिमुत्तमां ।। ८० ।।

प्. १००ब्)

नवित्तशाठ्यं प्रकुर्वीत सिद्धिकामोजित्तमः ।
कुंडलद्वितयाप्यातं यदलंकरणमुत्तमं ।। ८१ ।।

आचार्यकर्णयोर्दत्वा योगे लभ्येयशास्कारे ।
सद्यसीद्धिमवाप्या सौपीन्दृन् स्वर्गं न यत्यति ।। ८२ ।।

उत्तमादक्षीणासद्यः प्रहृता सर्वसीद्धिता ।
अर्द्धसीद्धिप्रदाप्रोक्ता दक्षिणामासमात्रतः ।। ८३ ।।

अधमा मासयुग्मेन प्रदता धर्मसीद्धिदा ।
उर्द्धं मासत्रयादत्तानिस्कलामात्रसंशयः ।। ८४ ।।

येनकेनाप्युपायेन गुरुपादायादाब्ज सन्निधौ ।
प्रदक्षीणा सद्यौ मासाद्वाफलदायिनी ।। ८५ ।।

इमारमेशसंपूर्णं प्रसादार्यं महीयते ।
श्रीमदष्टाक्षरीति भवर्तव्या फलदायिनी ।। ८६ ।।

अनुत्तरब्रह्मतत्वरहस्ये श्रुतिसंग्रहे ।
अध्या एकत्रिंशोयमुक्तोभीष्टफलप्रदः ।। ८७ ।।

इति श्रीमदनुत्तरब्रह्मतत्वरहस्ये दाशरथीतंत्रेवेदार्थसंग्रहे
एकत्रींशोध्याय ।।