दाशरथीयतन्त्रम्/अध्यायः ३०
| ← अध्यायः २९ | दाशरथीयतन्त्रम् अध्यायः ३० [[लेखकः :|]] |
अध्यायः ३१ → |
प्. ९२अ)
श्रीभगवानुवाच
अथातः श्रीमदष्टार्णेसाधनं नधर्वसिद्धिदं ।
भूयोपि संप्रवक्ष्यामि समाहितमनाःशूण ।। १ ।।
दित्वास्थिते सुराचर्पिसवितर्यपिसिंहगे ।
सार्धत्रिओटितीर्थानां स त्रिध्यं गौतमीतरे ।। २ ।।
आहौ पुष्करयोगह् स्यादंतेपिद्वादशाहकं ।
महापुष्करयोगेत्रदेवतामुनिभिस्सह ।। ३ ।।
स्रतुमायांतिगोदायाजलेसिंहस्थितेगुणै ।
समस्तदेवसान्निध्यं समस्तमुनिसमिधिः ।। ४ ।।
समयतीर्थसान्निध्यं सिंहराशिगतेगुरौ ।
आआवंते द्वाशाहं पुष्करेण समागमः ।। ५ ।।
महापुष्करयोगेत्रगौतमीतद उत्तमे ।
एकैकं दिनमप्यत्ररवियर्वशतप्रभं ।। ६ ।।
महापुष्करयोगेन्न महायाययुतोपि वा ।
स्तात्वा जपांदिकं कृत्वा मुच्यते सर्वपातकैः ।। ७ ।।
नानेन सदृशः पुण्यकालोस्ति वसुधातले ।
सर्वासामपि विधानामंत्रहोमजपादिभिः ।। ८ ।।
एकैकस्मिन्नपिदीनेमहतीसिद्धिरीरिती ।
माहापुष्करयोयेत्र स्नात्वा प्रातरन्सन्यधीः ।। ९ ।।
परिमृत्याथ वा गात्रं लकृकमोन्वहं वुधः ।
उदितेथ सहस्राशौ नित्यहोमं समाप्य च ।। १० ।।
आगत्य गौतमीतीरं गंधपुष्पाक्षतादिभिः ।
अभ्यर्च्यगोतमीदेवीमुराचार्यमपि प्रभुं ।। ११ ।।
गोदावारीजले स्रत्वा विधिना सांगमादरात् ।
आचार्यानुज्ञया श्रीमदष्टार्णन्यासं संयुतं ।। १२ ।।
त्रिशताधिः अभ्यर्च्य गौतमीदेवी सुराचार्यमपि प्रभुकसाहस्रमेकैकस्मिन् ।
दिने दिने जपेत् दर्वलोर्रागयुस्सस्तूनमस्कृत्यपि गौतमी ।। १३ ।।
श्रीमदष्टाक्षरीविद्यां समस्तन्यासंयुतां ।
प्रजयेह्नौतमीतीरिस्वाचार्यानज्ञयान्वहं ।। १४ ।।
त्रिशतं प्रजपेल्लक्ष्मीमंत्रेष्टिष्टतमंमनुं ।
त्रिशतं जुहुयादांत्यमधुत्रितयमिश्रितं ।। १५ ।।
विल्वपत्रसमायुक्तं यायसन्निलमिश्रितं ।
श्रीमदष्टार्णमंत्रेण श्रीमंत्रेणशतं हुनेत् ।। १६ ।।
प्. ९२ब्)
एकैकां भगवद्रश्मिमंत्रैरोज्याहुतिं ततः ।
अयोध्याधुरचक्रेथलक्ष्मीनारायणाभिधे ।। १८ ।।
श्रीश्रीयातीयजेत्पश्चांगावरणपूर्वकं ।
शालग्रामाशिताचक्रे वृच्चक्रेथ वा यजेत् ।। १९ ।।
लघुचक्रेथ वानित्यं श्रीश्रीयत्यर्चयेत्क्रमत् ।
कुसुमैरत्तेयेन्नि संविल्वपत्रविमिश्रितैः ।। २० ।।
तुलसीदलयुतौर्वाश्रीश्राशब्रह्मश्विद्यया ।
अर्चयेत्त्रिशतं नित्यमुपचारान् समर्यत् ।। २१ ।।
आचार्यपादुकायुग्ममच्चयेत् तत्र सन्निधौ ।
स वीयचारैरभ्यर्च्य शतनिष्कंदिनी नंदने ।। २२ ।।
अर्पयेत्यादत्यादकापुमिनिष्कद्वादशकं तु वा ।
आचार्यपादुकायुग्मेतिष्कमेकमथापि वा ।। २३ ।।
एकैकस्मिन् दिने दत्वाद्याचार्याय समर्पयेत् ।
आचार्यपादुकाभावेपादकामंत्रमादरात् ।। २४ ।।
अष्टाविंशतिधा जप्त्वा स्वाचार्य चरणंवुजे ।
एकैकस्मिन् दिने दद्याद्वनं लोभविवर्जितः ।। २५ ।।
आचार्यपुत्रायाचार्याभावेवश्यं समर्पयेत् ।
अवश्यं तत्कलं यतत्यौत्रायापि वार्ययेत् ।। २६ ।।
आचार्यपत्नी साधार्यसुतपत्नीमथापि वा ।
दिवसे प्रथमे मध्यदिवसेत्यदिनेपि च ।। २७ ।।
दत्वा सांसिसूक्ष्मीणि शुद्धैराकल्पसंचयैः ।
अवश्यमन्त्रविद्धीमान्सर्वसंयत्समृद्धये ।। २८ ।।
एकैकस्मिन् दिने सिद्धं कृत्वां सदिवसेपि च ।
कृत्वा पूर्वोदितं होमजपादिकमनुक्रमात् ।। २९ ।।
अष्टाभिकशतैः श्लोकमंत्रैः श्रीहृदयस्थितोः ।
कापिलाज्यं हुतेन्नेधाकेवलगव्यमेव वा ।। ३० ।।
प्रायश्चिन्ताहुतीः कृत्वा कुर्याद्ब्रह्मह्मार्पणाहुतिं ।
ततः श्रीगुरूसरूमभ्यर्च्य स्वाचार्यं हरिरूपिणं ।। ३१ ।।
वस्त्रैराभरणैर्होममुद्रिका कुंडलादिभिः ।
सालग्रामशिलां शुद्धांवत् कीटविनिर्मितां ।। ३२ ।।
वहुदक्षिणयायुक्तामाचाधोप समर्पयेत् ।
अभावेवहुलव्यरत्नीदीनां महीयते ।। ३३ ।।
निष्कद्वादशकं दद्यादवश्यं शुभदक्षिणां ।
षणिनष्कमथवादद्यात्त्रिनिष्कवाथ दक्षिणं ।। ३४ ।।
वहुक्षीरयुतं वत्स सहितादक्षिणान्वितं ।
आचार्याप्रप्रदातव्यमेकाचापिययस्विनी ।। ३४ ।।
प्. ९३अ)
एकैकस्मिन्दिनेप्यत्र ब्राह्मणान्भोजयेद्व्रती ।
एकासुवासिनी वापि श्रीवध्यानित्यमर्चयेत् ।। ३६ ।।
द्वादशापि सुवासिन्योद्वादशब्राह्मणा अपि ।
महापुस्करयोगित्रसंभोज्यः पश्चिमेदिने ।। ३७ ।।
आचार्यचरणंभोज प्रक्षालित तत्वं शुभं ।
अन्वहं प्रपिवेद्धीमान् ब्रह्मदर्शनसिद्धयं ।। ३८ ।।
पुष्कराख्यमहायोगे कृत्वेत्थं व्रतमादरात् ।
महायातकसंघैश्च कोटिजन्मकृतैरपि ।। ३९ ।।
विमुक्तोथहरिं साक्षात्यश्यसेवश्रियः पतिं ।
श्रीमदष्टाक्षरीसिद्धिर्दैवतैरपि दुर्लभां ।। ४२ ।।
प्रोन्योकदिने चापि विश्वासं कुरु भूयपते ।
यत्पुरश्चरणं सांग महत्प्राक्तं मया पुरा ।। ४१ ।।
तद्वीदशफलं सांगं लभ्यते नात्र संशयः ।
श्रीमदष्टाक्ष्री सिद्धिर्देवतैरपिदुर्लभा ।। ४२ ।।
अवश्यं लभ्यते तेनेन व्रतकतांनुसंशयः ।
महापुष्करयोगेस्मिनौतमीतीरवासिभि ।। ४३ ।।
तर्पितावंधुभिर्वापि निमग्रानरकेष्वपि ।
प्रयांतोद्रिपुररण्यं यावच्चंद्रदिवाकरा ।। ४४ ।।
दक्षिणाभक्ष्यभोज्याद्यैःपितरो यस्य तर्पिताः ।
महापुष्करयोगेते सत्यलोकेवसंतिति ।। ४५ ।।
आचार्यमहीयेनदीयर्तदक्षिणान्विता ।
चतुर्ष्टषभसंयुक्तावक्तुं शक्यं न तत्फलं ।। ४६ ।।
सालग्रामशिलादानखर्णदानं च भूयत ।
महापुष्करयोर्गत्रवह्मातादात्म्येसिद्धिद ।। ४७ ।।
दानं कुंडलयुग्मस्यमुद्रिकादानमष्यथ ।
सूक्ष्मनस्त्रप्रदानं वच भगवद्वष्टिसिद्धिदं ।। ४८ ।।
महायायहं रसद्यो जीवन्मुक्ति फलप्रदं ।
श्रीमदष्टार्णसंसिद्धिप्रदसद्योमहीपते ।। ४९ ।।
महापुष्करयोगेन्नश्रीमादाचार्यतोयणं ।
यथोतविधिनावर्षार्ज्जातिस्माणसिद्धिदं ।। ५० ।।
पिहृणामपि सर्वेषां भगवत्पदसिद्धिदं ।
भूमियालेधनाढ्ये वाणरूपं वा ननंस्थितः ।। ५१ ।।
महापुष्करयोगेप्रदिनदादशके शुभे ।
श्वेताश्वदानं कुर्वीत हस्निदा न महत्फलं ।। ५४ ।।
शिविकांहोलिकादानं रात्रदानं च नित्यशः ।
वहुवस्त्रप्रदानं च धान्यदानं दिने दिने ।। ५३ ।।
सालग्रामशिआदानमपि कुर्वीत नित्यथः ।
नदारापूर्वकं हानमाचार्येभ्योविधीयते ।। ५४ ।।
पूर्वोक्तपत्रानुच्चार्यसंकल्शुभगुवत्पुरः ।
आचार्यचरणांभोजेदसाद्देव्य मतःपरं ।। ५५ ।।
आचार्यमंदिरे धेनुसवत्सां प्रेषयेनृप ।
पारितोषिकमेवास्मै स्वाचार्यायार्ययेद्धनं ।। ५६ ।।
प्. ९३ब्)
आचार्यानुज्ञयै वान्यश्रोत्रियेभ्योपि भूयते ।
दातव्यं सकलं दानं नान्यथा सिद्धिभश्च्युते ।। ५७ ।।
चणकान्युहृमाषांश्चति सान्यायहरानपि ।
दधिक्षीरं घृतं अव्यगुडं मधु च शर्करा ।। ५८ ।।
महापुष्करयोगेन्न फलाराशिं समर्प्य च ।
समस्तसंपत्साग्राज्यसिद्वयुक्तोयमुतिभाक् ।। ५९ ।।
श्रीमदष्टार्णविद्यायाःपुरश्चरणमादरात् ।
महापुष्करयोगेत्र कृत्वा सिद्धिं व्रजेत् परां ।। ६० ।।
अष्टाक्षरे मंत्रराजेसम्यकुसिद्धे महीयते ।
पश्यत्येव स्वचक्षुर्भ्या साक्षादेवश्रिवश्रियः पति ।। ६१ ।।
भगवदर्शनेनासौ भगवत्कलयान्वितः ।
स्वच्छपरणे भूत्वानिधिस्सकलसंपदां ।। ६२ ।।
आधारस्सर्वविद्यानां पुत्रापौत्र सुखान्वितः ।
मानुषानपि दिव्यांश्च भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् ।। ६३ ।।
कुलसाहास्रसहितोवैकुंठेवसतिध्रुवं ।
पुष्पेमाद्दिवसे विष्णुनक्षत्रेर्कसमन्विते ।। ६४ ।।
अर्कवासरसंयुक्ते व्यतीयातसमन्विते ।
भानूदये सविज्ञेयोयोगोद्धोद्वयानामकः ।। ६५ ।।
सहस्राकं ग्रहसमोयोगोलभ्यौ महीयते ।
सोमवासासरयुक्तश्चेन्महोदय उदीरतः ।। ६६ ।।
अवश्यं सागरेस्नानं तत्र पातकं भंजन ।
भास्कंरोदयवेलायां तदास्तात्वा महोदधौ ।। ६७ ।।
आचार्यसन्निभावपिं प्रतिष्ठाब्धि समाहितः ।
लक्ष्मीपतिसंमाराध्यसेत्कास्कृते जातवेदसि ।। ६८ ।।
वृहदावरणौर्मंत्रैः कृत्वैकामथाहातिं ।
श्रीमदष्टार्णमंत्रेणतिलैर्गव्यघृतसुतैः ।। ६९ ।।
त्रिशाताधिकासाहस्रां हुत्वा यश्चान्महीयते ।
श्रीमंत्रेत्रणहुनेदाज्यं गव्यं त्रिशतमादरात् ।। ७० ।।
भगवद्रश्मिविद्याभिः कृत्वैकैकामथाहुतिं ।
जायाहि होमं कृत्वाथा प्रायश्चित्ताहुतीस्ततः ।। ७१ ।।
ब्रह्मर्पणाहुतिं कृत्वा नमस्कृत्याग्निमादरात् ।
श्रीश्रीयत्यर्चयेत्यश्ची त्रिशतं ब्रह्मविद्ययां ।। ७२ ।।
आचार्यचारणांभोजद्वयं साष्टांगमादरात् ।
नमस्कृत्य समभ्यर्च्ये वासो लंकरणदिभिः ।। ७३ ।।
वहुशास्य समामीर्णं चतुकृय समवितां ।
आचार्यामहांदद्याद्वहृदशिणयाव्वितां ।। ७४ ।।
मयोक्ता दक्षिणतुभ्यमुत्तमामध्यमाधमा ।
भूदानेदक्षिणांदद्यांत्त यथा वन्महीपते ।। ७५ ।।
प्. ९४अ)
सालग्रामशिलांदद्योदवश्यां दक्षिणान्वितां ।
आचार्यकर्णयोद्वेधान्मुक्ता संकरणं शुभं ।। ७६ ।।
रत्नालंकरणं वापि दद्यादाचार्यकर्णयोः ।
अवश्यंगोद्वयं दद्यात्यसत्संदक्षिणान्वितं ।। ७७ ।।
महादानानि कुर्त्रातविभवेसतिसाधकः ।
ब्राह्मणान्भोजयेत्प्रश्चाद्भोजयेच्च सुवासिनी ।। ७८ ।।
समर्पयेदथाचार्यपत्न्यैवासोयुगं शुभं ।
समर्पयेत्कांस्यपात्रभोजनार्थ सदक्षिणं ।। ७९ ।।
चतुःष्वष्टियलं वापि विंशत्पलमितं तु वासिनीः ।
समर्पयेदथाचा इत्थमर्धोदये कृत्वा कृत्वापि च महीदये ।। ८० ।।
श्रीमदष्टाक्षरीसिद्धिं सद्य एव व्रजत्यसौ ।
तदारभ्यहरिंमासिस्वमे प्रपश्यति ।। ८१ ।।
मनोरथार्थ स सिद्धिदैवतैरपि दुर्लभां ।
प्राप्नोत्यवश्यं भूपालसंशयो नात्र विद्यते ।। ८२ ।।
अर्धोदयेसिंधुतीरे हेमाभार सहस्रकं ।
दत्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं निष्कमात्रकं ।। ८३ ।।
श्रीमदष्टार्णहोमांते समथाद्धौदये नृप ।
ततीधिकफलं सांगं प्राप्नोत्यत्र न संशयः ।। ८४ ।।
तदीरभ्य महीपालहंद्रांद्यमरी अपि ।
सततं वरदास्तस्य भवत्पत्र न संशयः ।। ८५ ।।
वैशाखेश्च लायक्षेया भौमवासरसंयुता ।
चतुर्दशीवतिपातसहितास्वातिसंघुता ।। ८६ ।।
लक्षीन्सिंहयोगोयं सायंकाले स उच्यते ।
चतुर्विशतिभिर्वर्षैयोगोसौलभ्यते भुवि ।। ८७ ।।
घुटीत्रयादस्तमयापूर्वंस्तानं समाचरेत् ।
वाससीयरिधायाथ पितृन्संतर्प्य यत्नतः ।। ८८ ।।
कृत्वासायतनी संध्यां माचार्य प्रणिपत्य च ।
आचायो सान्निधौतस्य पुत्रं पत्नीमथापि वा ।। ८९ ।।
नमस्कृत्वाथपितृन्संतर्प्य यत्नतः *** ।
संकल्प्याप्राणानायम्यवाग्यतः त्रिशताधिकसाहस्रं समस्तन्यासं सद्यता ।।
९० ।।
श्रीमदष्टाक्षरीविद्याप्रजयेन्नियतव्रतः ।
लक्ष्मीविद्यासुसर्वासु विद्यामीष्टतमांततः ।। ९१ ।।
प्रजप्त्वा त्रिशतं यश्चीत्त्रिशतजातवेदसं ।
संस्कृत्य जगातानाथं तत्राभ्यर्च्योयचारकैः ।। ९२ ।।
श्रीमदष्टार्णमंत्रेणहुनेसं च शतं हविः ।
मध्वत्रितयसंमिश्रं गव्याज्य स्रुतमादरात् ।। ९३ ।।
घृतेन जुहुयाद यावष्टात्तरशतं श्रिया ।
भगवद्रश्मिविद्यामिष्टतमेकैकशो हुनेत् ।। ९४ ।।
प्रायश्चित्ताहुतिः कृत्वा कृत्वा ब्रह्मर्पणाहुतिं ।
नमस्कृत्यापिमाचार्य पादाब्ज दंडवन्नभेत् ।। ९५ ।।
प्. ९४ब्)
शर्करारससंयुक्तपात्रं पित्तलसंभवं ।
पंचविशसलं वपि विंशत्यलमितं तु वा ।। ९६ ।।
परिधानोत्तरीयार्थं वासोयुग्मं समर्थ च ।
चत्वारिंशत्पलमित्तं विंशत्यतमितं तु वा ।। ९७ ।।
आचार्ययादायोर्द्वत्वा हरिचंदनमुत्तमं ।
स्थूलं सुमधुरं चतफलराशिं समर्प्य च ।। ९८ ।।
आचार्यपादयोर्दद्याद्वर्षाशनमितं धनं ।
निष्कद्वादाशकं वामिनिष्क षब्दमथापि वा ।। ।।
वैशाखमासेप्यथ शुक्लपक्षे चतुर्दशी
मंगलवारयुक्तास्वातीव्यतीपानयुतायदिस्याल्लक्ष्मीनृसोहोयमलभ्ययोगः ।। १ ।।
मन्मंत्रमष्टाक्षरमंत्रतत्वाहत्वाथसायं गुरुपादयुग्मे
स्वीतीव्यतीपातयुतायहिस्याल्लक्ष्मीनृसिः ।
समर्प्यमातोत्थफलानि वासो युग्यं च गंधगुडनीरपात्र ।। २ ।।
समर्थवित्तं वहुलं च पश्चीदष्टाक्षरीसिद्धिमयैत्यवश्य ।
अहंप्रसन्नोच्छसमर्थसिद्धिंददीमिलक्ष्भावलां च विद्यां ।। ३ ।।
सुपुत्रपौत्रोद्यवती समृद्धिं दीर्घायुरारोग्यमनंतसौख्यं भुक्त्वा च ।
भोगानथ दिव्यमानुषान्प्रयाति वैकुंठपदममांते ।। ४ ।।
इत्थमष्टाक्षरीविद्या सिध्यर्थवसुधायर्तं ।
भूत्वा यत्नपरोनित्यमज्जेयेद्दक्षिणाधनं ।। ५ ।।
अत्यल्प दक्षिणो यागो यजमानं विनाशयेत् ।
अग्निछोमादयोयागाजपहोमादयो च ।। ६ ।।
ब्रह्मायज्ञादयोनित्यं सर्जयेदक्षिणाधनुं पागा अपि ।
महीयते सफलादक्षिणायुक्ता अफलादक्षिणां विना ।। ७ ।।
द्रव्याभावेकुतो धर्मो धर्महीने कुतः सुखं ।
तस्माद्वर्मरतोनित्यमर्जद्येद्वनसंधर्य ।। ८ ।।
पितामाता तथाचार्यस्तत्पत्नीतत्स अपि ।
कृत्वा कार्यशतं वापि योगोया दिने दिने ।। ९ ।।
यवानानपिभिक्षिप्त्वा शूद्रानप्यथयं च ।
मान आर्चयपत्नीपुत्राद्याः पोषणीयाने दिने ।। १०० ।।
न स्त्रीणां वचनं कार्यं मंदप्रज्ञापतः स्त्रियः ।
आचार्यस्याज्ञयानित्ये श्रेयस्कामीवसेन्नप ।। १११ ।।
वर्षे वर्षे पुरश्चर्यो कृत्वै कामपि साधकः ।
स्वर्वस्वदक्षिणं दद्याद्वर्षाशनमितं तु वा ।। १२ ।।
श्रीमदष्टाक्षरीसिद्धिषेवर्षे प्रजायते ।
रवौदुग्रहणं वर्षे वर्षेपि सततं भवेत् ।। १३ ।।
अवश्यं तत्र कर्तव्यं पुरश्चरणमादरात् ।
तत्रावश्यं पुरश्चर्या कृत्वा सूर्यस्य पर्वणि ।। १४ ।।
प्. ९५अ)
निष्कद्वयधनं वापि दत्वा सिद्धिमवाप्नुयात् ।
उक्तेष्वलभ्ययोगेषु संप्राप्त्येषु महीयते ।। १५ ।।
तत्रीवश्यं पुरश्चर्यां कृत्वा सांगां महीयते ।
वित्तशाठ्यं परित्यज्य दक्षिणामधमानुवा ।। १६ ।।
समष्ये श्रीमदष्टार्णमहासिद्धिसंमश्रुते ।
कृत्वा वश्यं पुरश्चर्यं योगे लभ्ये महीयते ।। १७ ।।
सोगदक्षिणयायुक्तां सद्यः सिद्धिसमन्वितः ।
भगवत्कलयायुक्तस्सद्यरावमवत्यसौ ।। १८ ।।
श्रीमदष्टाक्षरीविद्यापुरश्च्र्या यशस्करो ।
सांगदक्षिणयायुक्ता नवरात्रव्रतेकृताः ।। १९ ।।
अश्वमेध सहस्रस्यफलाअसानसंशयः ।
सहस्रकोटिसंख्याकस्वर्णदक्षिणयायुतं ।। २० ।।
सह्मवांजिमेधाना नवरात्र ततेशुभे ।
पुरश्चरणकृत्येनतेनेष्टं नात्रसंशयः ।। २१ ।।
व्रतांतरं प्रवक्ष्यामि चतुर्वर्गफलप्रदं ।
गुलं समस्तवेदेषु शास्त्रेष्वपि सुगोपितं ।। २२ ।।
कार्तिकेमार्गशीर्षे वा मेघे वा फाल्गुनेथ वा ।
वैशाखे श्रावणे वापि प्रथमे भृगुवासरे ।। २३ ।।
व्रतमारभ्यकुर्वातवर्षवर्षेत्रयंत वा ।
वर्षद्वादशकं वा विप्राणांतं वा महीपते ।। २४ ।।
प्रथमे भार्गवेवारे मासिमासि महीयते ।
श्रीमदष्टाक्षरीजस्वायाथाशक्त्या ससाहितः ।। २५ ।।
विधिवत्संस्कृते वह्नौ श्रीमदष्टार्णविद्यया ।
त्रिशतं जुहुयाद्रव्येनाज्येननियतव्रतः ।। २६ ।।
श्रीमंत्रेणापि जुहुयादष्टोत्तरशतं घृतं ।
भगवद्रश्मिविद्यामिरेकैकामाहुतिदृत् ।। २७ ।।
त्रिशतं पूजयेत् पुष्पैर्विल्वपत्रैरथापि वा ।
जोह्वप्रावालैरथवाश्रीश्रीशब्रह्मविद्ययाअ ।। २८ ।।
अष्टोत्तरशतं वापि पूजयेतुलसीदलौः ।
आवश्यभोजयेद्भक्ष्यभोज्यैराजायेवल्लभां ।। २९ ।।
मिथुनद्वितयंभोत्यमेकं मिथुनमेव वा ।
भार्गवे वासरेवश्यं निष्केनिप्लार्धमेवा वा ।। ३० ।।
समर्पयेदथाचार्ययंयल्यैकांचनमुत्तमं ।
सततं भार्गवेवारिदद्यादित्थं धनाधिकं ।। ३१ ।।
प्रथमेभार्गवेवारेमासिमास्य श्रवार्ययत् ।
आचार्यपत्नी संभोज्यामासिमास्यथवादिने ।। ३२ ।।
भार्गवेवासरेवश्यं निष्कमानसुवणेर्क ।
निष्काद्यं वायं येद्धीमान्भक्ष्याद्यैरपितौषयेत् ।। ३३ ।।
भोजनां तर्पयेद्धीमान्मिथुनस्यापि दक्षिणां ।
गुरुपत्न्या आसाभिध्ये लक्ष्मीलक्ष्मीश सन्निधौ ।। ३४ ।।
प्. ९५ब्)
आचार्यपत्नीमुद्दिश्य संकल्प्याप्यथ दक्षिणं ।
आदिमेभार्गवेवारे गुरुपादावतोर्पयेत् ।। ३५ ।।
नत्पुत्रायाथ वा दद्यात्संकल्पितधनं नृप ।
प्रथमेभार्गवेवारे मास्मिसीत्थमाचरेत् ।। ३६ ।।
मिथुनद्वितयं भोज्यमित्तेरषु ५ दिनेष्वपि ।
एकं वामीथुनंदद्यथाशक्त्या च दक्षिणं ।। ३७ ।।
श्रीमदष्टाक्षारीविद्यासिद्धिंसुमहतीपरा ।
इच्छन्व्रतमिदं कुर्यादवश्यं सिद्धिमश्नुते ।। ३८ ।।
आशौचादिपुतोवापिणेगैस्संपीडितोथवा ।
भार्गववासरे प्राप्ते प्रार्थयित्वा गुरुं विभुं ।। ३९ ।।
कारयेद्गुरुणावपि तत्पुत्ररथवा व्रतं ।
द्विगुणाद्दक्षिणादेया तदा चायोयधीमता ।। ४० ।।
भृगुवारव्रतमिदं लक्ष्मीनारायणप्रियं ।
कृत्वावश्यं महासिद्धिं व्रजत्यत्र नस्यंशयः ।। ४१ ।।
भृगुवारव्रतारुषोदर्वागेव महीयते ।
आचार्यानुग्रहाल्लक्ष्मीधनधान्यादि संकुलां ।। ४२ ।।
आचलां प्राप्यकं दर्पसमसौभाग्यसंयुतः ।
आयुष्यं महदारोग्यं श्रियमृषगुणा अपि ।। ४३ ।।
अभते नात्र संदेहष्पुत्रपौत्रादिसंकुलां ।
न वियुक्तो भवेत्यल्यापत्रैर्वायश्रुभिर्धनैः ।। ४४ ।।
नेष्टवंधुवियुक्तो वा भृगुवारव्रताद् भवेत् ।
इच्छता महतीं सिसिद्धिं श्रोयश्चाप्यक्षयं परं ।। ४५ ।।
भृगुवारव्रत्मिदं कर्तव्यं वसुधायते ।
एतच्छरीरयातांते दशापूर्वेर्दशापरैः ।। ४६ ।।
सहितः पुष्पंकदिव्यं दिव्यकल्याशत्ताचितं ।
आरूस्वभगवद्धामप्रयासत्र न संशयः ।। ४७ ।।
श्रीमदष्टाक्षीरी सिद्धिर्वह्वाधोक्तामयातव ।
श्रीमदष्टार्णविद्यायासिद्धियोर्यदि भविष्यति ।। ४८ ।।
प्रयांति भगवद्वामतस्यवंशोद्भवा अपि ।
अमुत्तर ब्रह्मतत्वरहस्ये श्रुतिसंदेहे ।
इति दाशरथीयेस्मिन् त्रिंशोध्याय उदीरितः ।। ४९ ।।
इति श्रीमदनुत्तरब्रह्मतत्वरहस्ये दाशरथीये तंत्रे वेदार्थसंग्रहे त्रिंशोध्यायाः
।।