सामग्री पर जाएँ

गायत्रीशापविमोचनम्

विकिस्रोतः तः
गायत्रीशापविमोचनम्
[[लेखकः :|]]

अथ गायत्रीशापविमोचनम् श्रीगणेशाय नमः।। ॐ अस्य श्रीब्रह्मशापविमोचनमन्त्रस्य ब्रह्माऋषिः कामदुघागायत्रीच्छन्दः । भुक्तिमुक्तिप्रदाब्रह्मानुग्राहीतागायत्रीशक्तिर्देवता । ब्रह्मशापविमोचनार्थे विनियोगः ॥ ॐ गायत्रीं ब्रह्मात्युपासीत्तद्रूपं ब्रह्मविदा विदुः । तां पश्यन्ति धीराः सुमनसो वाचमग्रत ऊष्मांत्तस्तानिबीजानि ओम् भगवती त्वं ब्रह्मशापविमुक्ता भव। ओम् हौं जूं सः ओम् ततत्सवितुर्वरेण्यं सः जूं हौं ओम् हौं जूं सः ओम् भुवः भर्गोदेवस्य धीमहि सः जूं हौं ओं हौं जूं सः स्वः धियो योनः प्रचोदयात् सः जूं हौं ओम् हौं जूं सः ओम् परोरजसिसांवदोम् सः जूं हौं ओम् भगवति त्वं उक्तिलाभवा अस्य श्री विश्वामित्रशापवोचनमहामन्त्रस्य अस्यन्द्रत्तमसृष्टिकर्त्ता विश्वामिऋषिः वाग्दुघा गायत्रीच्छन्दः विश्वामित्रानुग्रहीता गायत्रीशक्तिर्देवता विश्वामित्रशापविमोचनार्थे विनियोगः ओम् गायत्रीं भगान्वग्निमुखाविश्वरूपीमुदुद्भवदेवासुरचक्रिरेविश्वसृष्टिं तां कल्याणीं सृष्टिकरीं प्रपद्ये यन्मुखनिः सृतादेवगर्भः स्पर्शान्तस्ताष्मबीजानितपभिः स्वीष्टातानिवैः अध सर्वाणि बीजानि जपसिद्धः पराकृते बीजराशिमनोहेतुस्ततः शापविमोचनं अथोत्कीलनं अस्य श्रीवसिष्ठशापविमोचनमहामन्त्रस्य निग्रहानुग्रहकर्तावसिष्ठऋषिः परब्रह्मस्वरूपिणी विश्वोद्भवानुष्टुप्छन्दः वसिष्ठानुग्रहीता गायत्रीशक्तिदेवता वसिष्ठशापविमोचनार्थे जपे विनियोः। ओम् सावित्रीं ब्रह्मेयुपासीत्तांत्वावतुजांगोग्निचिताधियलयन्सन्धायंति विद्मोरानुगायतेजातसो अमृतत्वं भजन्ते अहेमहेबहुरूपेदेविसंधो सरस्वति अजरेअमरे देवि ब्रह्मयोनिनमोस्तुते सेवामर्कपरंज्योतिर्कज्योतिरहं शिवः आत्मोज्योतिरहं सूर्यः सर्वज्यातिरसवहों ऊश्मांत्तस्मानि बीजानि ओं भगवती गायत्रीत्वं वसिष्ठशापविमुक्ता भव अथोत्कीलनं ओम् अस्य श्रीगौतमशापविमोचनमहामन्त्रस्य महाधेयागौतमऋषिः अव्यक्तगायत्रीच्छन्दः गौतमानुग्रहीतागायत्रीशक्तिर्देवता गौतमशापविमोचनार्थे विनियोगः। ओम् अग्निं हृतंवृणीमहे होतारं विश्ववेदसं अस्य यत्रस्य सुक्रतुं हुं ब्रह्मवाहवैदेवादेव रसादयं त्विह आगच्छ देविशीव्रत्वं त्वक्षरब्रह्मसंमिते गायत्रीं छन्दसांमातर्ब्रह्मयोनिनमोस्तुते स्वशाक्तस्योष्मबीजानि यत् सोहं भगविगायत्री त्वं गौतमशापविमुक्ता भव इति शापविमोचनं ओम् अस्य प्रणवस्य परब्रह्म ऋषिः परमात्मादेवतादेवीगीयत्रीच्छन्दः श्रीगायत्रीप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः। विश्वामित्रजमदग्निभरद्वाजगौतमात्रिवसिष्ठकश्यपादिऋषयः अग्निवाय्वादित्यबृहस्पतिर्वरुणेन्द्रविश्वेदेवादेवता गायत्र्युष्णिगनुष्टुप् जगत्यच्छन्दांसि श्रीगायत्रीप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः। शिरसि विश्वामित्रजमदग्निभरद्वाजगौतमात्रिवसिष्ठकश्यपाद्यः ऋषिभ्यो नमः मुखे गायत्र्युशेँगनुष्टुप् जगतीभ्श्चन्दोभ्यो नमः हृदि अग्निवायव्यादित्यबृहस्पतिर्वरुणेन्द्रविश्वेभ्यो देवताभ्यो नमः गायत्र्यः विश्वामित्र ऋषिः सवितादेवतागायत्रीच्छन्दः श्रीगायत्रीप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः शिरसि विश्वामित्रऋषये नमः मुखे गायत्रीच्छन्दसे नमः हृदि सवित्रे देवतायै नमः गायत्री शरसः प्रजापतिऋषिः ब्रह्माग्निवायव्यादित्येभ्यो देवताः यजुच्छन्दः हृदि ब्रह्मग्निवायव्यादित्येभ्योदेवताभ्यो नमः। अथव्याहृतिन्यासः।। ओम् भूः हृदये ओम् भुवः मुखे ओम् स्वः वामांसे ओम् महः दक्षांसे ओम् जनः वामोरौ ओम् तपः दक्षोरौ ओम् सत्यं जठरे एवं न्यस्य गायत्र्यवर्णन्यसेत् तकारं पादांगुष्ठयोः सकाकारं गुल्फयोः विकारं जंद्योः तुकारं जान्वोः वकारं ऊर्वोः रेकारं गुदे णिकारं लिंगे यकारं कट्यां भकारं नाभ्यौ गोकारं उदरे दकारं स्तनयोः वकारं हृदये स्वकारं कण्ठे धिकारं मुखे मकारं तालुदेशे हिकारं नासिकाग्रे धिकारं नेत्रयोः योकारं भ्रुवोर्मध्ये द्वितीययोकारं ललाटे नकारं पूर्वमुखे प्रकारं दक्षिणमुखे चोकारं पश्चिममुखे दकारम् उत्तरमुखे याकारं मूर्ध्नि व्यंजनं सर्वव्यापी अथ शिरसः ओम् आपोगुह्ये ओम् ज्योतिश्चक्षुषोः ओं रसोवक्त्रे ओम् अमृतं जान्वोः ओम् ब्रह्महृदये ओम् भूर्भुवः स्वरों हृदये ब्रह्मणे नमः शिरसे विष्मवे स्वाहा शिखायै रुद्रायवषट् कवचे इश्वराय हुं नेत्रत्रयोसदाशिवायवौषट्। कवचे ईश्वरात्मने अस्त्रायफट् भूर्भुवः स्वरोमितिदिग्वंधः अथध्यानम् मुक्ताविद्रुमहेमनीलधवलच्छायैमुखैस्त्रक्षणैर्युक्तामिन्दुनिबद्धरत्नमुकुटां तत्त्वार्थवर्णात्मिकां गायत्रीं वरदामयां क्रुशकशैव्युभ्रंकपालं गदां शखं चक्रमथारविन्दयुगलं हस्तैर्वहन्तीं भजेत्। ओम् अस्य श्रीगायत्रीहृदयमहामन्त्रस्य प्रह्लादभगवान् ऋषिः अनुष्टुप्च्छन्दः श्रीगायत्रीसावित्रीसरस्वतीदेवता ओं बीजं ओम् शक्तिः ओम् कीलकं मम गायत्रीसावित्रीसरस्वतीप्रसादसिद्ध्यन्रथे जपे विनियोगः। ओम् अङ्गुष्टाभ्यां नमः। ईं तर्जनीभ्यां नमः। ओम् मध्यमाभ्यां नमः ऐं अनामिकाभ्यां नमः औम् कनिष्ठिकाभ्यां नमः अः करतलकरपृष्टाभ्यां नमः। एवं हृदयादिन्यासः।

अथ ध्यानम्।

हृदयकमलमध्येद्वीपबद्वेदसारं प्रणवमयमतर्कां योगिहृध्यानगम्यं हरिगुरुशिवयोगं सर्वभूतस्य मेकं सकृदपिमनसामाध्यायतेयस्यमुक्तः अचलमचलवर्णां रूपादिहीनं निखिलनिगमगुह्यगुह्यमेकें सुसुक्ष्मं अमल। विमलतत्त्वं देविपश्यन्ति यो मां हृदयकमलमघोजीवमुक्ताभवन्ति इति पञ्चपूजा।

ओम् नमस्कृत्य भगवान् याज्ञवल्काः स्वयं भुवं परिपृच्छति। त्वं ब्रूहि ब्रह्मन् गायत्र्योत्पत्तिं श्रोतुमिच्छामि ब्रह्मज्ञानोत्पत्तुरकृतिं परिष्टच्छामि।

ब्रह्म उवाच

प्रणवेन व्याहृतयः ब्रवर्ते ते तमसस्तुपरं ज्योतिः कः पुरुषः स्वयं भूर्विष्णुरिति सोहंताखष्टचगुल्यामं यतते मथ् मानास्फेनो भवति बुद्बुदा दण्डं भवति। अण्डादात्मा भवति आत्मनम्प्राकाशो भवति। आकाशाद्वायुर्भवति। वायोरग्निर्भवति। अग्नेरापः अद्भ्यः पृथिवी भवति पृथिव्या ओंकारो भवति। ओंकाराद्वाहृतिर्भवति व्याहृत्या गायत्री भवति गायत्र्या सावित्री भवति सावित्र्या सरस्वती भवति सरस्वत्या वेदाः भवन्ति वेदेभ्यो ब्रह्मा भवति ब्रह्मणो लोकाः भवन्ति। तस्माल्लोकात्प्रवर्तते चत्वारो वेदाः साङ्गाः सौपनिषश्चेतिहासः सर्वे गायत्र्याः प्रवर्तन्ते। यथाग्निर्देवानां ब्राह्मणो मनुष्याणां मरुः शिखरिणां गघ्गानदीनां गावः पशूनां वसन्तऋतूनां ब्रह्माप्रजापतीनामेवम्प्रसौमुख्यागायत्री गायत्र्यागायत्रीच्छन्दो भवति। किं वै भूः किं भुवः किं स्वः किं मह किं जन किं तपः किं सत्यं किं वरेण्यं किं भर्गः किं देवनस्य किं धीमहि किं धियः किं यः किं नः किं तत् यादि किं सवितुः किं प्रचोदयात् भूरिति भूर्लोकः भुव इत्यन्तरिक्षलोकः स्वरितिखर्गोलोकः मह इति महर्लोक जन इति जनो लोकः तप इति तपो लोकः सत्यमिति सत्यलोकः भूर्भुवः स्वरोमिति त्रैलोक्यं तदितितदसौः तेजोयत्तेजः सोग्निर्देवता सवितुरिति गायत्री अन्नं वै वरेण्यं अन्तमिवप्रजापतिः भर्ग इत्यावो वैभर्गः एतावत्सादिदेवता दवस्पेंद्रो वेददेवतायदिदं तदिन्द्रः तस्मात्तत्सर्वपुरुषौनामविस्मरति। धीमहीत्यंतरात्मां यदन्तरात्मा स प्राणोधीयत इत्यध्यात्मो किमध्यात्मात्तत्परमपदं योन इतिपृथिवीवैयोगनः प्रचोदयादितिकाम इमाल्लोकान्प्राच्यावयते यातुरुशं सोयानुरुशंसः श्लोत्रमित्येवत्वर्मं इत्येतषा गायत्री किं गोत्रा कत्यक्षराकतिपादा कति शीर्षा कति कुक्षयः कति षट् ब्रह्मकवचासांख्यायनसगोत्रागायत्री षट्कूक्षिः चतुर्विंशत्यक्षरा गायत्री केश्यास्त्रयः पादा भवन्ति। काश्याः षट्कुक्षयः कानि पंच शीर्षाणि ऋग्वेदोस्याः प्रथमपादो भवति यजुर्वेदो द्वितीयं सामवेदस्तृतीयं पूर्वादिक् प्रथमकुक्षिर्भवति दक्षिणा द्वितीयं पश्चिमातृतीयम् उत्तरा चतुर्थी उर्ध्वापंचमी अधराषष्टी व्याकरणमस्याः प्रथमशीर्षे भवति. शीक्षाद्वितीयं कल्पनस्तृतीयं निरुक्तं चतुर्थी ज्योतिषनयमिति पंचमी किमुलक्षणे किमुचिष्टितं किमुदाहृतं लक्षणं मीमांस अथर्वणवे दो विवेष्टितं छन्दोत्पादाहृतं कोवर्णः कः स्वरः श्वेतवर्णं उदात्तनुदात्तस्वरः किमक्षरदैवत्यं अकारादिषट्स्वराणि इमान्लोकान्यक्षराणि देवतानिभवन्ति पूर्वा भवतु गायत्री मध्यमा भवतु सावित्री पश्मिमसन्ध्या सरस्वतीध्यानं ब्रह्माणीं चतुराननां सकलयोगकुमांकरैः स्नुक्रस्नुवौविभ्राणारुणकान्तिरिं त्ववदनारुग्ररूपिणी बालिका हंसा रोहणकिलिरं बरमणिर्विंबिधारामूषिता गायत्रीवदनाच्युता भवतु नः संपत्समृद्धिः सदा प्रातः सन्ध्यारक्तयम्यासनस्थारक्तो बरधरारक्तवर्णारक्तपुर्षारक्तमाल्यारक्तगनअधानुलेपना चतुर्मुखी अष्टभुजाद्विनेत्रा दण्डाक्षमालाकमम् डलुस्नुक् स्नुवधारिणीसर्वामरणभूषिता गायत्री कौमारी ब्राह्मी हंसवाहिनी ऋग्वेदसंहिता ब्रह्म दैवत्यात्रिपदा गायत्री षट्कुक्षिः पञ्चशीर्षाग्निर्मुखारुद्रः शिखाविस्तुर्हृदया ब्रह्मकवचासाख्यायनसगोगत्रीभूर्लोकव्यापिनी अग्निस्ततत्वं उदात्तस्वरः गार्हपत्याग्निः ऋग्वेदकारं रक्तवर्णां कर्मज्ञाने विनियोग इत्येषा गायत्रीध्यानं रुद्राणीं नवयौवनां त्रिनयनां वैय्याप्रचर्मां बरांरवट्वांगीं त्रिशिखाक्षरस्तत्रवलयां भीतिर्दधानांबिकां विद्युत्पिगजटाकलापविलसद्बालेंन्नुमौतिश्रियां सावित्रीं हृदिभावितां सुरतनुं सपत्समृद्विःसदामाध्यान्हेश्वेतपद्मासतस्थाश्वेतांब्बरधराश्वेतवर्णाश्वेतपुष्पाश्वेतमाल्याश्वेतगन्धातुलपनापंचमुखीदशमुजात्रिनेत्रात्रिशूलाक्षमालाकमण्डलुकपालधारिणीसर्वाभरणभूषितासावित्रीयौवनीमाहेश्वरीवृषभवाहिनीयजुर्वेदसहितारुद्रदैवत्यात्रिपदासावित्रीषट्कुक्षिः पञ्चशीलाग्निर्मुखारुद्रःशिखाविस्तुर्हृदयाब्रह्मकवचाकात्यायनमर्गोत्रीभुर्वलोकव्यापिनीवायुस्तत्वं अनुदानत्तस्वरः प्राहवनीयाग्निः जरुवेदमकारं श्वेतवर्णां आत्मज्ञाने विनियोग इत्येषासावित्री ध्यानम् ध्यायेत्सत्वगुणान्वितां चतुर्भुजयतांनीलोत्पलश्यामलां प्रौढां शंखसुदर्शनीं गदयुतां पाणिं सुवर्णास्थितां सामां साममयीं सुरासुरनुतां शैलोद्भवां सुंदरीं सद्विद्यां च सरस्वतीं भवगवतीं तुगस्तंतीवैष्णवी। सायं सन्ध्याकृष्णपद्मासनस्था कृष्णां बरधराकृष्णवर्णाकृष्णपुष्पाकृष्णमालाकृष्णगधातुलेपनाएकमुखीचतुर्भुजाद्विनेत्राचकाक्षमालाकमेडलुशंखचक्रधारिणीसर्वाभरणभूषितासरस्वतीवृद्धावैष्णवीगरुडवाहिनी सामवेदसहिता विष्णुदैवत्यात्रिपदासरस्वतीषट्कुक्षिः पञ्चशीर्षाग्निमुखारुद्रः शिखाविस्मुहृदयाब्रह्मकवचा बहुच्छसगोत्रीसुवर्लोकव्यापिनी सूर्यस्तात्वं ज्वलितखरः दक्षिणाग्निः सामवेदमकारंकृष्णवर्णा मोक्षज्ञाने विनियोगः इत्येषा सरस्वती रक्ता गायत्री श्वेता सावित्री कृष्णवर्णा सरस्वती त्रिंशत्कोटयर्धकोटीचर्मदेहानामराक्षसाः उदयादिनिमग्नोतसूर्यबाधितमुच्यते तननश्येतितेदैत्यावज्रभूतेनवारिणा महामायी महीरूपीदिवोसंध्ये सरस्वती अजरे अमरेन्नित्यं ब्रह्मयोगनिनमोस्तुते प्रणवेनित्ययुक्तोस्तुव्यहृतीषुचसमसु सर्वेषामेवपापानां शंकरे समुस्थिते दशशतसहस्रमभाचीगायत्रीं पावनीं महत् प्रह्लादोत्रिर्वसिष्टश्चरुकः क्य एवपराशरः विश्वामित्रोमहासेनो कपिलः शोनकौ महान् याज्ञावल्क्यभरद्वाजोजमदग्निस्तपोनिधिः गौतमोमुद्गलः श्रेष्ठोवेदवासश्चरोमशः अगल्पः कौशिकोवत्सः पुलरुपामंकणस्तयादूर्वासस्तपसां श्रेष्टो नारदः काशायस्तथा उत्कात्युत्कातथामध्ये प्रतिष्ठां न्यासपूर्वकं गायत्र्युष्णिगनुष्टुप् च बृहतीपङ्क्तिरेवच त्रिष्टुप् च जगती चैवतयाचगजतीमतिः शक्वरीखातिपूर्वाश्चदद्याद्यष्टतथास्मृतः धृतिश्चविधृतिश्चैव कृतिप्रकृतिराकृतिःविकृतिःसकृतिःसंक्तिश्चैव तथा विकृतिसत्कृतिः इत्येषां छन्दसां संज्ञाक्रमसोवच्मि सांप्रतं भूरपितिछन्दो भुवरितिच्छन्दो सुवरितिच्छन्दो भुर्भवः स्वरोमितिच्छन्दः देवीगायत्रीत्येतानिच्छन्दांसि प्रथममार्गेयं द्वितीयं प्राजापत्यं तृतीयं सोम्यं चतुर्थमीशानं पंचमं सवितुर्देवत्यं षष्टमं बार्हस्पत्यं सप्तमं पितृदैवत्यं अष्टमं भगवदैवत्यं नवममर्यम्बां दशमं सावित्रं एकादशत्वाष्टद्वादशं पौस्मं त्रयोदशं मैन्द्राग्नं चतुर्दशं वायवां पञ्चदशं वामदेव्यं षोडशं मैत्रावरुणेसप्तदशं म्नावृव्यं अष्टादशं वैश्वदेवं एकोनविंशं वासवं विंशं वैस्मवं एकविंशं रौद्रं द्वाविंशं कौबेरं त्रयोविंशमश्विनं चतुर्विंशं ब्रहम्यं प्रकारादिश्चषट् स्वर्गान् आदित्यांतश्व्रबिंदुकान् कवचवर्गद्वयं चैव आदिक्षातं स्तयैवचदीर्वेखरेणसंयुक्ताबिन्दुनादसमचितान् व्यापकं विनासेप्तश्ब्राद्दशवंचक्षिरणि च पह्लादीनिप्रभासद्याविश्वभद्राविलासिनी प्रभावतीजयाशांता कांतादुर्गासरस्वतीविद्रुमाचविशाला चवापिनी विमला तथा। तमो रगाकिणीसूक्ष्माविश्वयोनिर्जयावहा पद्मालयापराशोभाभद्ररूपाश्चशक्तयः क्रमाश्चंपपुष्माभामतसीपुष्पसन्तिभम्। विद्रुमस्फटिकाकारं पद्मरागसमप्रभं तरुणादित्यसंकाशं शेखकुन्द्रेदुसन्निभं रवालः पद्मपत्रामं पद्मपुष्पसमप्रभं द्रंग्रनीलमणिप्रख्यंमौक्तिकं कुंकुमप्रभं अजनाम्यं जगांगेयं वैदूर्यं क्षौद्रसंनिभं दरिद्राकृस्मदुग्धाभंरवकोतिसमप्रभं श्रुकपिच्छसमाकीर्णां क्रमेणपरिकल्पयेत् पृथिव्यापस्तथातेजोवायुराकाशमेव च गंधोरसश्चरूपश्च शब्दस्पर्शस्तथैव च प्राणंजिह्वाचवक्षुत्वक् छात्रं चमतः परं वाक्य पाणिपादपायुश्च उपस्थं चस्थैवच मतो बुद्धिरहकारं मव्यक्तंचयथाक्रमं अङ्गुष्टांगुल्यमं गुल्यं जं वादौगुह्यके तथा वृषणकटिदेशे तुनाभौ चादरमध्यतः स्तनयोरुभयोः कटेः वक्त्रे चिबुककोणकेचक्षुषाश्म्नुवार्मध्ये ललाटे पूर्ववक्त्रके दक्षिणे चोत्तरे वक्त्रे पश्मिमे मृद्मिचक्रमात्। विश्वामित्रो ऋषिश्चैव गायत्रीच्छन्द उच्यते। सवितादेवताश्चैवमुखमग्निरुदाहृतं रुद्राः शिखाविस्महृदयं भूयोनिर्बह्मकवचं प्रणवादिपञ्चभिः प्राणात्सर्वलक्षणसंयुतं विनियोगांतयोपेतं त्रैलोक्यं शरणाधिक्यं एतानिद्रादशावस्थाजपकालेविचिंतयेत् अन्यथा निच्छन्दैंचैव इति रुद्रेणभाषितं द्वौमूर्ध्निसंकोशे ब्रह्मन् विष्णुः शिखाललाटे रुद्रः श्रुवोर्मवः चतुषोश्चंद्रादित्यौ कर्णयोः शुक्रबृहस्पत्यौ नासिकेर्वायुदेवत्यौ दंतोष्ट उभयसन्धौ मुखमग्निर्जिह्वासरस्वतीत्वष्टाग्रीवः स्वाध्यायातुब्रूहीतास्तनयोर्वसवः बाह्वोर्मरुतः हृदयं पजन्यं आकाशसदरं नाभिरंतरिक्षंकटिरिन्द्रियाणि जंन्वने प्राजापत्यं गुह्यं जन्ह्वु कैलासमलया ऊरू विश्वे देवाजानुभ्यां जान्वोः कौशिकहेयं जंन्वयोरयनद्वयं खुराः पितराः पाद्वौ पृथिवीवनस्पतयोरल्फयोः रोमानिनरवानिभवतिमुहुर्तास्ति विग्रहाः केतुर्मासाक्रतवः सन्ध्याकालत्रयमाच्छादनं संवत्सरनिमिषमहोरात्रं आदित्यश्चन्द्रमा एतायएवमेताखेतं महिमानं न्याचष्टे सहस्रपरमां देवी शतमर्ध्या शतांबरासहस्रनेत्रीं देवीं गायत्रीं शरणामहं प्रपद्ये। ओं तत्सवितुर्वरदायनमः तत्पूर्वजपाय नमः। सुमुखं संपुटं चैव विततं विरुरत तथा द्विमुखं त्रिमुखं चैव चतुःपञ्चमुखं तथा षण्मुखाधोमुखं चैव व्यापकांजलिकं तथा शकटं यमपाशं च ग्रथितं चोल्मुकोल्मुकं प्रलंबं मुष्टिकं चैव मत्स्यः कूर्मवराहकं सिंहाक्रान्तं महाक्रान्तं मुद्गरं पल्लवं तथा एते मुद्राश्चतुर्विंशागायत्रीं सुप्रतिष्टिता इति मुद्रानजानामिगायत्रीनिष्वाला भवेत्। ओं प्रातरादित्य उपतिष्टाय नमः ओं प्रातरधीयानो रात्रिकृतं पापं नाशयति सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति सायंप्रातः प्रयुंजातो पापो अपापो भवति य इदं गायत्रीहृदयं ब्राह्मणः प्रयतः पठएत् चत्वारो वेदाश्च धीयो भवति सर्वैर्देवैज्ञातो भवति। सर्वेषु स्नातो भवति। अगस्त्यानेमनासूतो भवति। अप्रेयपानात्पूतो भवति। अभक्षणासूतो भवति। सुवर्णस्तेयात्पूतो भवति। सुरापानात्पूतो भवति। गुरुतल्पगमनात्पूतो भवति। पतीतसम्भाषणात्पूतो भवति। विश्वासघातात्पूतो भवति। वृषच्छीगमनात्पूतो भवति। कृतघ्नागमनात्पूतो भवति। अब्रह्मचारी सुब्रह्मचारी भवति। अनेन गायत्रीहृदयेन धीयते क्रतुशतेष्टं भवति। षष्टिर्गायत्र्याः शतसहस्राणि जखानिपालानि भवति । अष्टौ ब्राह्मणान् सम्याग्राहयेत् अप्यसिद्धिर्भवतिः य इदं नित्यमधीयेत ब्रह्मलोके महीयते ब्रह्मलोके महीयत इत्याह भगवान् ब्रह्मा। ओं सहनाववतु सहनौ भुनक्तु सहवीर्यङ्करवावहै तेजस्वीनावधीतमस्तु मा विद्विषावहै। ओं शान्तिः शान्तिः शान्तिः। ओं अस्य श्री गायत्रीकवचमहामन्त्रस्य ब्रह्मविष्णुमहेश्वरऋषयः ऋग्यजुसामानि छन्दांसि श्रीगायत्रीसावित्रीसरस्वतीदेवता। ओं तत्सवितुर्वरेण्यमिति बीजं भर्गोदेवस्य धीमहिति शक्तिः धियोयोनः प्रचोदयादिति कीलकं मम गायत्रीसावित्रीसरस्वतीप्रसादसिद्ध्यर्थे गायत्रीकवचस्तोत्रजपे विनियोगः। ओं तत्सवितुर्ब्रह्मात्मने अङ्गुष्टाभ्यां नमः। वरेण्यं विष्णोत्मने तर्जनीभ्यां नमःष भर्गो देवस्य रुद्रात्मने मध्यमाभ्यां नमः। धीमहि ईश्वरात्मने अनामिकाभ्यां नमः। धियोयोनः सदाशिवात्मने कनिष्टिकाभ्यां नमः। प्रचोदयता परब्रह्मात्मने करतलकरपृष्टाभ्यां नमः एवं हृदयादिन्यासः। अथ ध्यानम्। रक्तश्वेतसुवर्णनीलवदनैर्युक्तां त्रिनेत्रोज्वलारक्तारक्तनवस्त्रजां मणिगणैयुक्तां कुमारीमिमां गायत्रीकमलासनो करतलैः शङ्खाब्दयुग्मं वहं पद्माक्षे त पस्रजं च दधतीं हंसाधिरूढां भजे। ओं गायत्रीपूर्वतः पातु सावित्री पातु दक्षिणे ब्रह्मसन्ध्या तु मे पश्चान्नुत्तरं मे सरस्वती पावकं मे दिशेरक्षेत्पावकी जलुशायिनी नैऋतिं मेदिशं कात्यायनीरक्षेत्। रुद्राणी रुद्ररूपाणि ऊर्ध्वं ब्रह्माणि मे रक्षेदधस्ताद्वैस्यवीतथा एवं दशदिशो रक्षेत् सर्वाङ्गं भुवनेश्वरी तत्पदं पातु मे पादौजंन्वौ मे सवितुः पदं वरेण्यं कटिदेशे तु भर्गो नाभिस्तथैव च देवस्यामेतु हृदयं धीमहीतुगलं तथा धियो मे पातु जिह्वाग्रं यः पदं पातु नेत्रकं नः पदं तु ललाटे स्यात् धीन मे प्रचोदयात्। तत्कारः पातु मूर्धानं सकारः पातु भालकं चभक्षुषी मे विकारस्तु श्रोत्रे रक्षं तु कारकः नासापुटेर्बकारस्तु रेकारस्तु कणोलयोः णिकार ऊर्ध्वरोष्ट्रं तु वकाराधरोष्ट्रकं आस्य मघो भकारस्तु गोकारश्चिबुकं तथा देकारः कंठदेशे तु बंकारस्कंधदेशिकं स्वकारो दक्षिणे हस्त धिकारो वाम हस्तकं मकारो हृदयं रक्षेत् हिकारोजठरं तप्याधिकारोनाभिदेशे तु योकारस्तु कटिस्वयं गुह्यं रक्षतु योकारः ऊरुं मे न- पदाक्षरं प्रकारो जानुनी रक्षेच्चोकारोजंघदेशिकं दकारो गुल्फदेशे तु यात्कारः यादयुग्मकं इदं तु कवचं गुह्यं शतबाधनिवारणं चतुःषष्टिकलाविद्या परमैश्वर्यसिद्धिदं जपारं मे तु हृदयं जपान्ते कवचं पठेत्। गोस्त्रियोर्ब्रह्महत्यादि दोषोःखिलपातकैः मुच्यते सर्वपापेभ्यो ब्रह्मलोकं संगच्छति अभिमन्त्रयगायत्रीकवचं मनसापछेत् तज्जलं पिबते नित्यं पुरश्चर्यफलं लभेत्। सुरभिज्ञानचक्राश्च योनिःकुर्माथपंकजं लिंगं निर्वाणमुद्राश्च अष्टमुद्राः प्रकीर्तिताः वर्णस्रक्तं डिकाहस्तां श्रुद्विनिर्मलज्णेतिषींसर्वतत्त्वमयीं वंदे गायत्रीं वेदमातरं परं ब्रह्मत्मिकां देवीं परं ब्रह्मस्वरूपिणीं गायत्रीं सर्वदैवत्यां न दयेद्विदमातरं इति श्रीविश्वामित्रसंहितायां परमरहस्ये गायत्रीकवचं सम्पूर्णम्।।

"https://sa.wikisource.org/w/index.php?title=गायत्रीशापविमोचनम्&oldid=415332" इत्यस्माद् प्रतिप्राप्तम्